Welkom

Wilt u zien hoe wij proberen te getuigen van Gods hartelijke Liefde voor mensen overal ter wereld?

Dan stellen wij ons graag aan u voor!

Wij zijn een internationale Congregatie. Onze medezusters in andere landen geven een ruimere kijk op ons leven.

De Congregatie werd in 1874 door Pater Jules Chevalier in Issoudun in Frankrijk gesticht.


Handen

Met de tijd mee

De eerste website van de Congregatie kwam online op
1 mei 2006. Een actieve website met de laatste technologieën van deze tijd.

In de natuur

In de natuur

Aandacht voor het systeem aarde, de beschouwing van onze planeet als geïntegreerd systeem, waarin mens en milieu nauw verbonden zijn.

Bondgenoten

Bondgenoten

Verbondenheid verspreid over heel de wereld tussen volgelingen van de spiritualiteit van Jules Chevalier. De zogenoemde Chevalier familie.

Bezinningsmiddag 21 maart 2017

Geschreven door secretariaat op . Geplaatst in Nieuws

Gerrit Poels – ‘Wordt kerk buiten de kerk’.
Zusters en MSC’ers, Chevalierverbondenen en gasten van buiten zijn in grote getale samengekomen voor de bezinningsmiddag in Notre Dame. Pater Wim Vergouwen msc heet iedereen van harte welkom. Dhr. Gerrit Poels, bekend als de Broodpater van Tilburg, zal ons vertellen over zijn werk. Pater Theo te Wierik msc zal toelichten hoe zijn dienstwerk zal worden voortgezet.


Gerrit Poels begint zijn verhaal in de jaren zestig van de vorige eeuw. Het waren roerige tijden voor de kerk. Gerrit was pater bij de MSC – en leraar op het Missiehuis – toen uit Rome de opdracht kwam om als kerk naar buiten te treden: ‘Wordt kerk buiten de kerk’. En die opdracht heeft Gerrit in zijn hoofd gezet. Wanneer hij onverwacht godsdienstleraar wordt op de kleuterleidsteropleiding in Tilburg, ziet Gerrit zijn kans om de oproep uit Rome in daden om te zetten. Want via zijn leerlingen kwam Gerrit in contact met de kwetsbare onderkant van de Tilburgse bevolking. En hij nam een besluit. Hij betrok een pand in de stad, dat zou uitgroeien tot Huize Poels, een opvang voor zwervers en boeven, voor verwaarloosde bejaarden en voor mensen met financiële en psychiatrische problemen. Samen met Angelique, met wie hij was getrouwd en die altijd op de achtergrond wilde blijven, met Broeders van Liefde en vrijwilligers bood Gerrit hen een luisterend oor en praktische hulp, maar ook een bed, een bad en brood. En hiermee was Gerrit zijn tijd al ver vooruit. Gerrit: “De problemen waren soms zo onoplosbaar, en het leek vaak zo onverstandig van ons. Maar wat moet je doen, wat moet je zeggen? Jij hoort er niet bij? Óf: ik kom naast je staan?” Gerrit koos voor het laatste. Het huis was altijd vol.
Na 22 jaar, in 1990, moest ook Gerrit zich voegen naar de nieuwe regels van de sociaal-maatschappelijke gezondheidszorg. Dat bleek teveel gevraagd. Gerrit droeg zijn opvanghuis over en koos een eigen weg.
Maar er waren mensen die honger hadden. En er werd opnieuw een beroep op hem gedaan. Gerrit vroeg bakkers om het overgebleven brood van de dag en ’s nachts stapte hij op zijn fiets om pakketjes brood op adressen in de stad te bezorgen. Gevaarlijk werk, in het duister van de nacht, zeker op de gladde wegen in de wintertijd. Armoede en sociale problemen zijn dingen waar veel mensen zich voor schamen. Maar wie durfde, kon het brood voortaan ook ophalen bij Gerrit thuis. Stichting Broodnodig werd Gerrit’s nieuwe missie.


Ook deze missie leek vaak onmogelijk. Toch vond Gerrit steeds weer de kracht én de liefde om door te gaan. Er waren ook wel eens profiteurs, maar moest je het daarom laten? En zo mysterieus als hij anderen probeerde te helpen, zo hielpen anderen (w.o. bakkerswinkels, broodfabrieken, bedrijven én particulieren) ook hem. Aan levensmiddelen, goederen en geld. Gerrit: “Uiteindelijk was brood in al die jaren nog het makkelijkste om in te voorzien. Er blijft vaak zoveel over. We hoeven het alleen maar uit te delen.” Gerrit Poels begon een voedselbank toen het woord voedselbank nog niet bestond.
Gerrit rondt zijn verhaal af met een bekentenis en een woord van dank:
“In de tijd dat ik pater was heb ik niet altijd uitgeblonken in gehoorzaamheid. Alleen al de moeite die ik had om uit mijn bed te komen voor de bel van mijn medebroeder. Maar ik heb mogen inhalen waar ik toen in faalde. De opleiding en de vorming die ik bij de MSC mocht krijgen maakt dat ik nu al 28 jaar lang om 1 uur ’s nachts opsta voor mijn medemens. De dank die in mij leeft en mij verplicht om dit werk te doen heb ik gevonden ‘bij ons Rooi Harten’. En ik hoop dat ik die dank nooit kwijt zal raken.” Gerrit krijgt een groot applaus.

Pater Theo te Wierik msc vertelt vervolgens dat voorzieningen als La Poubelle, Rooi Bietje en Traverse ook via Gerrit zijn ontstaan. Gerrit is nu 87 jaar. En mensen gunnen hem een standbeeld. Maar Gerrit zelf wilde liever De Pollepel terug – het voormalige sociale eethuis aan het Wilhelminapark. En zo geschiedde. Voorlopig voor 4 jaar.
De MSC en de Zusters steunen dit initiatief gezamenlijk, ook financiëel. Pater Theo te Wierik is gevraagd om namens de Zusters en de MSC lid van het bestuur te worden. Pater Theo: “Gerrit en zijn vrouw Angelique hebben zelf 6 pleegkinderen opgevoed. Pleegdochter Hulya Poels wordt de coördinator. Gerrit en Angelique blijven de drijvende kracht zolang ze dat kunnen. En wij gaan ervoor zorgen dat het werk en het verhaal dóór kunnen gaan. Daarom is de naam Stichting Broodnodig veranderd in Stichting Poels. Want de naam Poels moet bewaard blijven voor onze stad!”


Op 11 mei a.s. op de 88e verjaardag van Gerrit Poels wordt ‘De Pollepel’ officiëel als voedselbank onder de naam ‘Poels Pollepel’ heropend! Dankzij de vele vrijwilligers is Poels Pollepel 6 dagen per week open, zodat brood en levensmiddelen optimaal gedeeld kunnen worden vanuit de overschotten die er zijn. Omdat mensen het nodig hebben.
Gedurende bijna een halve eeuw van dienstwerk heeft Gerrit zich vaak afgevraagd of het allemaal wel verstandig was. Hij weet ook niet zeker of het indertijd de paus was of toch God zélf die onverwacht ingreep in zijn leven. Die hem achter de muren van kerk en klooster vandaan riep. Om kerk buiten de kerk te worden, ten dienste van de kwetsbare medemens. Maar Gerrit Poels voelde zich geroepen om die weg te gaan. En hij ging – de weg van zijn hart.
Geïnspireerd verlaten we de zaal, dankbaar voor de ontmoeting met de Broodpater van Tilburg en dankbaar voor de ontmoeting met elkaar.

Tjitske Veenhuizen
Leidinggevende communiteit bij de Zusters FDNSC

Professie jubilea 2 februari 2017

Geschreven door Zr. Giuseppe op . Geplaatst in Nieuws

Op 2 februari 2017 vieren we in dankbaarheid de professie jubilea van:

Zuster Tresita Raats, 70 jaar geprofest


Zuster Josephine Theunissen,  70 jaar geprofest


Zuster Mariëtta Noordermeer, 65 jaar geprofest


Zuster Williberta Staal, 65 jaar geprofest


Zuster Immaculata van Wijngaarden, 65 jaar geprofest

zr irmgard 019 (2)

Dankbaar voor het levenspad dat wij mochten gaan

Goede God,
Wij danken U voor ons leven en onze roeping.
We wisten niet waartoe U ons riep
We hadden de weg voor ons niet gezien,
we  voelden  wel  het verlangen U te volgen,
maar wisten niet op welke wijze.

Heilige Geest,
Wij danken U voor uw  fluisterende inspiraties in ons hart
in tijden van onzekerheid en verwarring.
Vaak waren er stenen op ons pad en waren er tijden dat we vielen,
maar U was er altijd om ons te helpen.

Loop  met ons mee Heer
door de levensdagen die ons restten,
wees aan onze zijde , houd onze hand vast en leid ons
help ons om met vertrouwen verder te  gaan.

God,
Vanaf de schoot van onze moeders hebt U ons gekend en bemind,
meer dan wij kunnen bevroeden.
Laat ons U herkennen in alle mensen die  ons omringen
En moge ons leven een weerspiegeling zijn van uw Goedheid en uw Liefde.

Jules Chevalier

Demo Image

Het Klooster

Demo Image

Marie Louise

Demo Image
Copyright © 2014   NPC FDNSC
Dochters van Onze Lieve Vrouw van het Heilig Hart
Translate »