Geschreven door Zr. Elly | 25 november 2011

Vanmorgen hadden we veel tijd voor onszelf, want we begonnen pas om 9.30 uur met de Eucharistieviering, die verzorgd werd door de Zusters van de Franse Provincie. Tijdens de opening werden foto’s van alle voorafgaande Algemene Oversten binnengedragen en rondom het Beeld van Onze Lieve Vrouw van het Heilig Hart geplaatst. Zuster Mary droeg een foto van de eerste opvolgster van Moeder Marie Louise, terwijl iemand anders achter in de stoet haar foto droeg. Dat was voor ons, haar Nederlandse medezusters, wel heel bijzonder. De Franse liederen werden uit volle borst  meegezongen.

Voor vandaag waren de volgende lezingen gekozen: 1 Kor. 12:3-7.12-13 en Joh. 20:19-23. In zijn homilie paste Pater Ad deze lezingen heel mooi toe op de situatie waarin wij ons nu bevonden: Er is maar één echte reden waarom wij hier in het Kapittel, als internationale Congregatie of als kleine communiteiten bij elkaar blijven. Allemaal zijn wij  geraakt door dezelfde Geest en we  herkennen in Jezus het Hart van God. Daarom willen we het voorbeeld van Jezus, die dicht bij God en dicht bij de mensen stond, volgen. Als we door zijn Geest geraakt zijn, kunnen wij, mensen van verschillende landen, culturen, talen, gewoonten, karakters en talenten, bij elkaar komen én blijven. Al die verschillen, die zonder de Geest vaak aanleiding tot conflicten zijn, worden nu opeens gaven die de gemeenschap tot leven brengen. Vandaag stellen we ons bijzonder open voor deze Geest, nu we onze Algemene Overste kiezen, niet alleen opdat we de juiste keuze maken, maar ook om uitdrukking te geven aan ons vertrouwen dat Gods Geest de nieuwe Algemene Overste en haar bestuur nabij zal zijn als zij, hernieuwd, voortgaan, de toekomst tegemoet.

We sloten deze mooie viering af met het zingen van het lied: “Marche avec nous, Marie” : Ga met ons mee, Maria, op de weg van ons geloof, die de weg naar God is.

Toen kon de verkiezing beginnen en we zijn heel blij jullie te mogen melden dat Zuster Mary Fyfe herkozen is als Algemene Overste van onze Congregatie.



Daarna was het reden om te feesten: iedereen ging natuurlijk eerst feliciteren. Zuster Mary sprak een woord van dank uit voor het vertrouwen dat haar werd geschonken. Ze zei dat ze zich heel rustig en ontspannen voelde, omdat ze wist dat ze het niet alleen hoeft te doen, maar kan rekenen op de steun van heel de gemeenschap. Vervolgens ging elke Provincie met Zuster Mary Fyfe op de foto; er werd gezongen en gedanst. Het was een waar feest, dat afgesloten werd met een heerlijke lunch. ’s Middags waren we vrij om onze accu op te laden, voor de laatste week, waarin nog heel wat discussies zullen plaats vinden.

Geschreven door Zr. Elly | 23 november 2011

De Italiaanse Provincie zorgde vanmorgen voor een heel rustig en meditatief morgengebed met ruime aandacht voor stilte.

Op onze tafels vonden we allemaal een sjaaltje uit Rome en dat leverde gelijk een ruilhandel op, want het is natuurlijk nog leuker als de kleur van het sjaaltje ook past bij je kleren! Bovendien kwamen de sjaaltjes goed van pas, want het was fris vandaag en de sjaaltjes waren heerlijk warm.

Daarna legde Zuster Micheline ons een voorstel voor m.b.t een proces om tot een weloverwogen keuze van de Algemene Overste te komen. We werden er allemaal een beetje stil van en we kregen tot na de middag de tijd om te bezien of we met het voorstel akkoord konden gaan.

De rest van de morgen werd besteed aan de herziening van het laatste hoofdstuk van de Constituties en enkele stukken die waren blijven liggen. Maar zoals u weet wegen de laatste loodjes het zwaarst. Het was een intensieve klus.

Toen we na een heerlijke lunch en middagpauze terugkwamen in de conferentiezaal moesten we allereerst onze stem laten horen m.b.t. het voorstel van die morgen.

Vervolgens gingen we in taalgroepen de volgende vragen bespreken:

·         Voor welke uitdagingen zal het komende Generaal Bestuur waarschijnlijk gesteld worden?

·         Wat zijn volgens jou de 5 belangrijkste kwaliteiten van een Algemene Overste?

·         Welke karakteristieken zou je willen zien bij het volgend Algemeen bestuur?

Er volgde een plenaire sessie waarin de antwoorden die in de diverse groepen op deze vragen gegeven waren, met elkaar werden gedeeld. Daarna waren we klaar om morgen aan het proces te beginnen.

Om 18.15 uur hadden we onze Eucharistieviering. We zongen allemaal uit volle borst mee in het Italiaans. We gebruikten de votiefmis van Sint Jozef, die een belangrijke plaats in de spiritualiteit van onze Congregatie inneemt.

’s Avonds lieten de zusters van Brazilië ons aan de hand van dia’s ons iets van hun enorm grote Provincie zien. Zuster Philippa liet ons clips van ons uitje afgelopen zaterdag zien. Daarmee kwam er een einde aan weer een heel intense en informatieve dag.

Dank voor de lieve reacties op ons weblog. Morgen zullen we geen bericht schrijven in verband met het verkiezingsproces. Op vrijdag zullen we zo spoedig mogelijk weer wat van ons laten horen. We rekenen op jullie gebed!

Geschreven door Zr. Elly | 22 november 2011

Met leedwezen vernamen we vanmorgen het overlijden van onze medezuster, Zuster Theresia Boerland. Op zo’n moment voelen we ons, ondanks de moderne communicatiemedia, toch ver verwijderd van onze medezusters in Nederland.

Het morgengebed vandaag begon met een PowerPoint van Kiribati. We zagen prachtige natuuropnamen met daartussen enkele beelden van onze Zusters, dansend tussen de mensen. We baden samen “de psalm van verandering”, waarvan de laatste strofe luidt:

 “Moge ons hart voortdurend veranderen, groeien, terwijl we naar U, onze mysterieuze bron, toe reizen, U die altijd fris en nieuw bent en toch altijd dezelfde. Gezegend zijt Gij, Heer onze God.”

We sloten het morgengebed af met een zegenbede voor elkaar in de taal van Kiribati: Te Mauri (geluk, gezondheid), Te Raoi (vrede) Te Tabomda (voorspoed).

Daarna nodigde Zuster Mary Fyfe onze Zuster Mary uit om het Kapittel op de hoogte te stellen van het overlijden van onze medezuster. We mochten ons gesterkt weten door het gebed van medezusters over de hele wereld.

We vervolgden ons werk aan de Constituties. De Agendacommissie had hard gewerkt. Ze hadden niet alleen gewerkt tijdens ‘ons vrije’ uurtje’ gisteren, maar ook gisterenavond nog tot 21.00 uur, zodat zij ons ook vanmorgen weer een aantal veranderingen kon voorstellen.   Toen dat gebeurd was gingen we verder met het bespreken van de ingekomen commentaren.

Tot nu toe hebben we jullie nauwelijks iets verteld over het weer, maar dat kan toch niet zo blijven: dus daar komt ie dan: Er was vandaag een stormachtige wind en het regende pijpenstelen. In de Conferentiezaal stonden de ramen open en de ventilatoren waren aan: Als Gods Geest nu nog niet gaat waaien…..!! In elk geval verschenen er steeds meer vesten en vestjes in de zaal.

Al tijdens het middagmaal vertelde Zuster Micheline ons dat ze zou proberen om vandaag weer vroeg te eindigen, zodat de Agendacommissie aan de slag kon, want vanavond zou Zuster Mary haar PowerPoint presenteren die laat zien wat we in de Nederlandse Provincie gedaan hebben rondom “Zorg voor Zuster, Moeder Aarde”. De leden van de Agendacommissie wilden daar ook bij zijn. Dus dank zij Zuster Mary en de Nederlandse Provincie waren we om 16.15 uur weer klaar! Bedankt allemaal!

Aan het begin van de Eucharistieviering werd Pater Ad, naar een gebruik van Kiribati met een bloemenkrans getooid. De Pater kon het niet nalaten om, voordat hij aan zijn homilie begon nog even te vragen hoe hij eruit zag. Dat ons antwoord, “ Beautiful, Father!”, de volle waarheid was, kon de Pater zelf zien, toen er na de viering foto’s genomen werden van hem, samen met een Kiribati zuster in de traditionele klederdracht.

Geschreven door Zr. Elly | 21 november 2011

Na zo’n dag als gisteren is het een beetje moeilijk te bevatten dat het vandaag maandag is. We begonnen met een prachtig morgengebed aan de hand van een PowerPoint, gemaakt door Zuster Ruth van de Filipijnse Provincie. De titel was: “Zeven stappen van gebed” en daarom vroeg Zuster Ruth ons allemaal om zeven stappen achter onze stoel te gaan staan. Om de beurt lazen de verschillende tafelgroepen het begin van een gebedstekst die op de dia stond zoals “Een stap uit dankbaarheid”. De hele groep las vervolgens de rest van de tekst: “voor de nieuwe dag die ons geschonken wordt”. En we zetten dan allemaal een stap in de richting van onze stoel. Na elk gebed zongen we: “Met heel mijn wezen zing ik van de God die nieuw leven brengt. Mijn geest wordt gedragen op de vleugels van mijn God.”

Op onze tafels lagen ook weer heel mooie en betekenisvolle cadeautjes. Allereerst was er voor iedereen een klein beeldje van Onze Lieve Vrouw van het Heilig Hart, gemaakt uit vulkaanas. Zuster Marife vroeg ons vandaag extra te denken aan de slachtoffers van de vulkaan-uitbarsting. Ook was er een tientje van de rozenkrans met daaraan een medaille van Onze Lieve Vrouw van het Heilig Hart, dat gemaakt was door de novice.

Hierna hervatten we vol goede moed ons werk m.b.t. de herziening van de Constituties. Allereerst kwamen we terug op een aantal problemen waarvoor de Agenda Commissie gisteravond oplossingen hadden proberen te zoeken. Die werden nu aan ons voorgelegd. Daarna gingen we verder met het bespreken van de commentaren van de zusters op dezelfde wijze als we dat gisteren hadden gedaan.

Zuster Relida deed nog verslag van Angola, waar onze zusters heel moedig, met hun apostolaat begonnen zijn. Inmiddels heeft de priester gevraagd of we een tweede communiteit kunnen beginnen.

Om 16.00 uur was het werk ver gevorderd en we kregen vrij. Dit gaf ook de agendacommissie tijd om te werken aan voorstellen naar aanleiding van de discussies van deze dag.

Vanavond sloten we de dag af met een mooie Eucharistieviering. De Filipijnse Zusters brachten het beeld van Onze Lieve Vrouw van het Heilig Hart dansend in de kring en wij volgden allemaal. Het beeld werd geplaatst in een kring van vlaggen van alle landen waaruit zusters aanwezig waren. In de homilie zei Pater Ad naar aanleiding van het verhaal van de weduwe die in de tempel twee penningen  gaf, dat het niet gaat om de grootte van de gift maar om de intentie: doe je het werkelijk met heel je hart? Het gaat er ook niet om hoe groot je talent is, maar of je je van harte in wil zetten.

In het slotlied zongen met een lied van James Mahor msc: “Hernieuw ons in onze zending.” Ondertussen waren er foto’s te zien van wat er tot nu toe allemaal al gebeurd was op ons Generaal Kapittel. Dat was heel ontroerend.

Geschreven door Zr. Elly | 20 november 2011

Vandaag was het de beurt van de Braziliaanse Zusters om voor de liturgie te zorgen. In het midden hadden ze de Braziliaanse vlag geplaatst en een beeldje van Onze Lieve Vrouw van Aparacida. Het werd een morgengebed met Braziliaanse gitaarmuziek en –zang.

We waren heel blij dat vanmorgen Zuster Moya weer aanwezig kon zijn en dat ze het goed maakt. De week die voor ons ligt wordt een heel belangrijke, omdat de Herziening van de Constituties besproken wordt en ook de verkiezing van de Generale Overste zal plaats vinden.

Om een begin te maken met het bespreken van de Constituties zette Zuster Mary Fyfe alle gebeurtenissen die inmiddels hebben plaats gevonden m.b.t tot de herziening voor ons op een rijtje. Het was duidelijk dat er al door veel mensen een heleboel werk is verzet.

Daarna gaf Zuster Moya een korte uitleg over het verschil tussen de Constituties en het Directorium. Deze informatie zouden we nodig hebben als we de commentaren die zusters van verschillende Provincies hadden ingestuurd zouden bespreken.

Vervolgens gingen we de commentaren samen bespreken aan de hand van de volgende methode. We lazen samen het commentaar en keken vervolgens naar de passage waarop het commentaar betrekking had. Daarna reageerde Zuster Moya op het commentaar en tot slot vond er een discussie in de groep plaats. Op deze manier hadden we maar liefst vier sessies. Het werd een hele intensieve, maar ook heel leerzame dag en iedereen was heel voldaan over de hoeveelheid werk die we aan het einde van de dag verzet hadden.

Tot slot hadden we onze Eucharistieviering. Aan het begin vertelde Zuster Xavier ons de geschiedenis van Onze Lieve Vrouw van Aparecida: het beeld dat de vissers in delen in de zee gevonden hadden en dat een zwarte madonna bleek te zijn.

Geschreven door Zr. Elly | 19 november 2011

Vandaag waren we vrij en de Filipijnse zusters hadden een dagje uit voor ons gepland. We gingen om 7 uur naar de Mis en daarna hadden we ons ontbijt. Intussen waren de Filipijnse zusters al druk in de weer met broodjes, fruit en  nog veel meer voor onderweg. Een van de Zusters Karmelietessen die hier het centrum runnen moedigde ons nog aan om ervoor te zorgen dat alles op kwam.

Om 9.00 uur vertrok de bus in Zuidelijke richting naar Villa Escudero in San Pablo City. Onderweg probeerden we zo veel mogelijk van de omgeving op te nemen, want we wilden graag een indruk krijgen van de leefomstandigheden van de mensen hier. We keken naar de Jeepneys, de tricycles (een soort fiets met zijspan) en naar de vele hutjes en winkeltjes, waaraan onze bus vaak rakelings voorbij reed. Waarover we ons nog het meeste verbaasden was, dat we overal langs de weg niet alleen kerstbomen, Kerstmannen, rendieren en Kerststerren zagen, maar ook al Kerststallen, compleet met kindje! Zuster Cherry vertelde ons dat men hier al in september met de Kerstversiering begon.

Tegen elf uur kwamen we op het  Landgoed aan. We werden ontvangen met een welkomstdrankje gemaakt van gember. Daarna gingen we naar een museum, waar van alles en nog wat te zien was; zoveel dat je bijna niet wist waar je kijken moest. Helaas mochten we binnen geen foto’s maken. Wat ons het meeste raakte, waren de enorme wagens die door mensen in een processie voortgetrokken werden. Zo was er bijvoorbeeld een wagen waarop Jezus met een van zijn leerlingen stond en ook een lijkwagen waarin de overleden Jezus lag. Zuster Cherry wist te vertellen dat deze wagens nog steeds bij bepaalde gelegenheden, zoals Goede Vrijdag worden gebruikt. Dan houdt men processie en de mensen zelf trekken deze enorme wagens dan door de straten. Ook waren er hele verzamelingen insecten, vergelijkbaar met de verzameling van het Missiemuseum in Steyl.

Toen we uitgekeken waren, gingen we een ritje maken in een wagen die getrokken werd door een Karbouw. We hadden wel medelijden met het beest, want in zo’n wagen zaten wel 15 mensen. Het goede beest had een zware last te trekken!! Na het ritje gingen we als Nederlandse delegatie daarom nog maar even op de foto met het dier. Misschien dat het hem kan troosten dat deze foto wellicht op het weblog van het Algemene Kapittel terecht komt!

Voor ons was het tijd om te gaan eten. Het restaurant lag aan een rivier, bij een waterval. Je kon je maaltijd gebruiken aan tafeltjes die in de rivier geplaatst waren. Het was een heel gespetter en gespat om op je plek te komen. Daarna kon je heerlijk met je voeten in het water bengelen. Wij besloten om het toch maar droog te houden! De maaltijd werd geserveerd in een rieten mandje met daarin een bananenblad.


Daarbij kon je kokos sap drinken in een heuse kokosnoot. Om 14.00 uur gingen we naar een show, waarbij ons allerlei traditionele dansen getoond werden. Het was werkelijk geweldig en we waren dan ook heel verbaasd te horen dat de dansers geen professionals waren, maar allemaal personeel van het landgoed.

Op het landgoed wonen ongeveer 500 mensen. De werknemers met hun gezinnen kunnen er tegen een gereduceerde prijs een huis huren. Wel moeten ze beloven dat ze ten behoeve van de gemeenschap een stukje land zullen bebouwen. Het oefenen voor de show en het dansen tijdens de show, die alleen op vrijdag, zaterdag en zondag gegeven wordt, is opgenomen in het contract van de werknemers. Voelbaar was dat zo’n samenbindende activiteit de sfeer onder de werknemers ten goede kwam. Ruim een uur lang genoten we van een wervelende show met bamboestokken, met lichtjes en met doeken. Na elke dans verdween de groep om binnen een mum van tijd weer opnieuw te verschijnen in andere kostuums.

Het was vier uur toen we, moe maar heel voldaan en dankbaar, in de bus stapten om de terugtocht te aanvaarden. Roland van Cor Novum had op de heenweg foto’s in de bus genomen en hij deed dat op de terugweg weer. Kunnen jullie je voorstellen hoe verschillend die foto’s eruit zagen?

Om 19.00 uur waren we thuis en was het tijd voor onze avondmaaltijd. Wij, als zuinige Hollanders, besloten onze broodjes die we meegekregen hadden maar niet opgegeten hadden, als avondeten te gebruiken…………….en hadden we dat maar niet gedaan want Zuster Giuseppe en Zuster Elly waren de enigen in de groep die, in meer of mindere mate, last van buikpijn en diarree kregen. Inmiddels gaat het weer goed met ons, hoor!!

Geschreven door Zr. Elly | 18 november 2011

Vandaag was het de beurt van de Ierse Provincie om zorg te dragen voor de liturgie. We baden:

Geest van licht, laat het vuur van jouw wijsheid in ons branden.

Geest van stilte, laat ons in de stilte Gods aanwezigheid ervaren.

Geest van moed, verjaag de angst die leeft in ons hart.

Geest van vuur, overspoel ons met passie voor de liefde van Christus.

Geest van vrede, help ons om aandacht te hebben voor het Woord van God in de wereld.

Geest van vreugde, maak ons enthousiast om luid het Goede Nieuws te verkondigen.

Geest van liefde, roep ons op om ons open te stellen voor de noden van anderen.

Geest van kracht, sterk ons met de gave van jouw kracht.

Geest van waarheid, leid ons op de weg van Christus.

Bij wijze van meditatie keken we naar een clip van planet Earth van de BBC met prachtige natuuropnamen. Als we zo naar Gods Schepping mogen kijken dan kan dat ons kracht geven om te ook kijken naar de vele noden die we niet mogen vergeten.

Na dit prachtige morgengebed werd de brief van de Generale Overste van de MSC-zusters, zuster Mechtild Schneider voorgelezen. Goed dat we ons op deze manier met onze verwante congregaties verbonden mogen weten.

Daarna hoorden we dat Zuster Moya van de Australische Provincie vannacht naar het ziekenhuis is gebracht vanwege hartklachten. Gelukkig gaat het haar nu weer goed, maar men vond het toch beter dat ze ter observatie voor 24 uur in het ziekenhuis zou verblijven. Zelf zei Zuster Moya vanmorgen dat ze als zondag de Constituties besproken gaan worden, ze hopelijk weer aanwezig kon zijn.

Vervolgens moesten we twee leden voor de agendacommissie kiezen. Het werden Zuster Raymonde en Zuster Marife. Met hun deskundigheid zal de commissie ongetwijfeld heel blij zijn.

Toen was het de beurt van de Europese Provincies om hun rapporten te bespreken. Er werd gesproken in het Engels, het Frans en het Italiaans. De tolken hadden dan ook werk genoeg. Zuster Mary liet onder andere horen hoe we als Nederlandse Provincie proberen om het probleem van gebrek aan religieuze oversten op te lossen. Daar was natuurlijk erg veel belangstelling voor, omdat alle Europese Provincies met hetzelfde probleem kampen. Andere zorgen die in alle Europese Provincies voorkwamen, waren de vergrijzing, zorg voor de oudere medezusters en het behoud van de spiritualiteit.

Hierna waren de Aziatische Provincies aan de beurt en tot slot de Afrikaanse Unie. Wat in deze relatief jonge Provincies opviel, was dat er zo verschrikkelijk veel noden zijn en te weinig zusters en financiële middelen om aan alle vragen om hulp te kunnen voldoen. Het mag duidelijk zijn dat we keuzes moeten maken.

Pater Ad van Hest sloot heel mooi aan bij alles wat we die dag hadden gehoord. De Evangelielezing van vandaag ging over de Tempelreiniging door Jezus. Pater Ad zei dat deze lezing ons een heel andere Jezus liet zien, dan het beeld dat de meesten van ons waarschijnlijk van hem hebben. Waarom dit beeld? Allereerst was het, volgens de Pater, belangrijk om van je geloof geen Marktplaats te maken. Dat klinkt eenvoudiger dan het is, zo beweerde de Pater, want vandaag hebben we meerdere malen gehoord dat Provincies geld moeten verdienen om in hun onderhoud te kunnen voorzien en om in staat te blijven om goede werken te doen. Vinden we de juiste balans?

Een tweede punt was, dat passie voor het Rijk van God je kan verteren. Durven ook wij zover te gaan? Zeker is dat je het Woord van God alleen met een zuiver hart uit kunt dragen.

Tijdens de offerande brachten Zr. Vianney en Zr. Mairead de offergaven dansend op Ierse muziek naar voren.

Tot slot zongen we: 

Ik zend je in Mijn Naam uit over de hele wereld.

Reis licht, neem alleen je sandalen en je staf mee;

Ik zend je in Mijn Naam uit over de hele wereld.

Wees vol met het vuur van het Evangelie, het licht van de wereld.

Geschreven door Zr. Elly | 17 november 2011

Vandaag was de Australische Provincie verantwoordelijk voor de liturgie. Voor we met het ochtendgebed begonnen, lichtte Zuster Tess de symbolen toe, die midden in de zaal geplaatst waren en waarmee de Australische Zusters de inheemse bevolking van Australië wilden erkennen en eren. Er waren een papieren waterzak, een voedselzak en ritmestokjes, symbolen voor het leven dat gevierd wordt. Verder lag er nog een stola met daarop voetstappen om te symboliseren dat we allemaal op reis zijn en tochtgenoten van elkaar.




Gezongen werd: “Uitgestorte liefde, diep en stil, Eeuwige Liefde voor de wereld.” Daarna baden we samen een psalm.

Na het ochtendgebed werd de brief van Pater Mark McDonald, de Generale Overste van de MSC, voorgelezen. Vervolgens werden de stemopneemsters gekozen: Zuster Laurentia en Zuster Immaculae beiden van de Indonesische Provincie en de twee jongste deelneemsters aan het Kapittel. Ook werd de Secretaresse van dit Kapittel gekozen: Zuster Bernadette Koning.

Toen presenteerde Zuster Mary Fyfe aan de hand van een Powerpoint Presentatie het verslag van het Generalaat. Met behulp van tabellen en statistieken werd ons inzicht gegeven in de situatie van onze Congregatie op dit moment. Het is onmogelijk om hier een samenvatting te geven. Toch willen we enkele zaken noemen. Het merendeel van onze Zusters komt op nu al van het Zuidelijk halfrond en dit zal in de toekomst alleen maar toenemen. De Provincie Indonesië heeft op dit moment de meeste zusters, gevolgd door Australië. Het aantal tijdelijk geprofeste zusters liet ons duidelijk zien waar groei zit binnen onze Congregatie, namelijk in de Afrikaanse Unie, Indonesië, Kiribati en Papua Nieuw Giunea. Het aantal leden van onze Congregatie neemt weliswaar af, maar niet zo dramatisch als in veel andere Congregaties. Zuster Micheline, die in veel Congregaties, Kapittels geleid heeft, bevestigde dit. Zuster Mary Fyfe zei dan ook vol overtuiging dat we niet uit zullen sterven en dat we als Congregatie toekomst hebben, maar dat we ons daarvoor wel met hart en ziel zullen moeten inzetten! Roepingenpromotie is erg belangrijk en het is hoopgevend dat het aantal novicen en tijdelijk geprofeste zusters in de afgelopen jaren gestegen is. Ook is het noodzakelijk dat jonge Provincies toewerken naar financiële onafhankelijkheid.

Het is jammer dat er in Australië, Europa en Noord Amerika geen of weinig roepingen meer zijn, maar we mogen nooit vergeten dat de zusters daar de basis gelegd hebben voor deze geweldige Congregatie, aldus Zuster Mary.  

 Na de middag presenteerde Zuster Helen haar financiële verslag. Omdat leven zonder financiën niet mogelijk is, kon niemand zeggen geen interesse hierin te hebben, zo beweerde zij. Daarna gaf ze ons een indruk van de financiële situatie van het Generalaat, de verschillende Provincies en het Internationale Solidariteitsfonds.

Daarna werd er begonnen met het presenteren van de verslagen van de verschillende Provincies. Vandaag kwamen Australië en de Filipijnen aan de beurt. De situatie in Australië is wel enigszins vergelijkbaar met de onze. Ondanks de toenemende leeftijd van de zusters is deze Provincie nog heel actief. De Filipijnse Regio wekte onze bewondering door hun moed om zusters naar de missie te sturen en door de wijze waarop de zusters gevormd worden. Ook vandaag werd weer voelbaar dat we dankbaar en trots mogen zijn op onze Congregatie.

De dag werd afgesloten met een mooie Eucharistieviering. Aan het begin droegen de Provinciaals de foto’s binnen van overleden Australische Zusters die een belangrijke rol in de geschiedenis van hun Provincie hebben gespeeld.

Na de eerste lezing en het psalmgebed bracht zuster Tess de stola met de voetstappen en de Bijbel naar voren terwijl er Didgeridoo muziek klonk.

Het was een lange dag vol informatie en de avond zullen we nog wel nodig hebben om de verslagen van de overige Provincies te lezen, want die worden morgen besproken. Maar alles wat we gehoord hebben en wat we aan deskundigheid hebben gezien, geeft ons moed om verder te gaan.

Geschreven door Zr. Elly | 16 november 2011

Vanmorgen hoefden we pas om half elf te beginnen, dus we kregen nog even de kans om het rustig aan te doen. We namen de tijd om ons te oriënteren: we gingen op zoek naar de kapel en naar de conferentiezaal waar we zouden samenkomen. Het is hier een enorm complex en er zijn verschillende groepen aanwezig. Dat  is wel even wennen, maar van de andere kant is het ook heel stimulerend om te zien hoeveel mensen hier bezig zijn met hun geloof!

De conferentiezaal is ook heel groot en dat maakt het goed verstaan niet altijd gemakkelijk, maar gelukkig spraken Zuster Mary Fyfe en Zuster Micheline Tremblay CSC heel erg duidelijk.

We begonnen met een heel mooi openingsgebed aan de hand van een PowerPoint. Zuster Mary Fyfe ontstak de Kapittelkaars aan…….het Brandende Braambos.


Na ons Provinciaal Kapittel van vorig jaar raakte dat ons heel bijzonder. Zuster Marife las de tekst waarin Pater Chevalier ons herinnert aan het moeilijke begin van onze Congregatie. Zuster Elly mocht een stukje uit Constitutie nummer 117 lezen over het doel van het Generaal Kapittel. Ook dachten we na over de vraag wat we allemaal los moesten laten, om helemaal open te kunnen staan voor dit Kapittel.

Daarna werd de presentielijst voorgelezen en moesten we ieder op onze beurt gaan staan en zeggen dat we aanwezig waren. Zuster Elisabeth Alvarez kon helaas niet aanwezig zijn omdat ze ernstig ziek is. Zuster Filomena, haar vervangster was daarom aanwezig. Daarna verklaarde Zuster Mary Fyfe dat het 18^de Generaal Kapittel hiermee geopend was.

Daarna werd onder leiding van Zuster Micheline, de facilitator, het handboek voor het Generaal Kapittel doorgenomen. Ongeveer 12 deelneemsters namen voor de eerste keer deel aan een Generaal Kapittel.

Tot slot was er de openingstoespraak van Zuster Mary Fyfe. Ze zei dat het voor onze Congregatie nieuw was dat het Kapittel buiten Europa plaats vond, maar dat het ons kon helpen om onze visie op en onze kennis van de Congregatie te verruimen. Ook zou het stimulerend voor ons kunnen zijn om te zien hoe onze zusters in deze zich ontwikkelende Regio leven. Dat dit zeer zeker het geval is, merkten we meteen die middag al, toen de openingsviering plaats vond. Zuster Mary bedankte de Filipijnse Regio hartelijk voor hun gastvrijheid en hun enthousiasme.

 ’s Middags om 15.00 uur vond de Eucharistieviering plaats die in het teken stond van de opening van het Kapittel. De Filipijnse zusters die in Manilla wonen en een groep geassocieerden waren daarbij ook aanwezig. Aan het begin van de viering werd er door Zuster Maria, een Kiribati zuster die in de Filipijnen studeert, op de Tambuli geblazen; dit is een gebruik waarmee men de mensen oproept om samen te komen.


Daarna ontstak Zuster Mary Fyfe met behulp van het vuur van de Kapittelkaars een van de kaarsen in de vorm van een braamstruik; toen volgden de Provinciaals. De lezingen werden in verschillende talen gedaan en de strofen van de psalm, die gezongen werd tussen de twee lezingen, werden voorgezongen door de enige novice die de Filipijnen op dit moment heeft. Ze heeft om jullie speciaal gebed gevraagd en natuurlijk hebben wij gezegd dat de Zusters in Nederland graag voor haar zullen bidden. De Zusters uit Kiribati brachten dansend het Evangelieboek naar voren. Pater Ad van Hest las het evangelie van de verschijning op de Berg Tabor. In zijn homilie zei hij dat het thema van dit Kapittel “Hernieuwd, laten we voortgaan” hem erg aansprak, omdat het uitdagend is om aan het begin van een Kapittel vooruit te kijken, verder dan wat er op dit moment op de berg in Tagaytay gebeurt, maar wat we dan zien, wordt pas werkelijkheid als we de berg afdalen en onze dromen in daden omzetten. Onze ervaringen hier in Tagaytay mogen geen ervaringen van een klein beperkt groepje binnen de Congregatie blijven, maar moeten een inspiratiebron worden voor alle Dochters van Onze Lieve Vrouw van het Heilig Hart overal ter wereld, zoals de hernieuwde inspiratie voor Jezus een bron van kracht was tijdens de transfiguratie. Hopelijk mogen de komende weken ons ook een gevoel van transfiguratie geven.

De voorbede werd in verschillende talen gebeden. Zuster Giuseppe bad in het Nederlands voor het welslagen van het Algemeen Kapittel.

Tijdens de processie van de offergave waren de Zusters van Indonesië en Papua Nieuw Giunea aan de beurt om te dansen. Na de Communie werden de vlaggen van de verschillende Provincies bij het beeld van Onze Lieve Vrouw van het Heilig Hart geplaats. Dit gebeurde in twee groepen. Nadat de eerste groep vlaggen geplaatst waren, werd er door onze Filipijnse Zusters gedanst. Inmiddels waren ook de brandende braambossen bij de afbeelding van Pater Chevalier geplaatst. Daarmee was er een einde gekomen aan een viering die ons erg ontroerd had.

Dat was het dan voor vandaag. Rest ons nog om te melden dat we op het blog van het Algemene Kapittel (www.algemenekapittel2011.blogspot.com) 1 reactie hebben gehad. Daar zijn ook foto’s te zien. Op ons eigen weblog hebben we 4 reacties gehad! Zuster Renisa wist te melden dat 174 mensen inmiddels het blog van het algemene kapittel hebben bezocht. Dank jullie wel voor jullie belangstelling!

Geschreven door Zr. Elly | 15 november 2011

Ook vanmorgen gingen we weer om 6.oo uur naar de Heilige Mis. Daarna hadden we ons ontbijt. We zeiden tegen elkaar: We zijn er helemaal klaar voor: Laten we voortgaan!!! Het Kapittel kan beginnen. We moesten echter nog even geduld bewaren, want we zouden pas na de middag vertrekken naar het spiritualiteitscentrum in Tagaytay.

Tijdens de koffiepauze begroetten we de Australische zusters die gisterenavond laat waren aangekomen. We hadden tijd genoeg om even lekker bij te kletsen met de zusters die we goed kenden. Na de koffie was het koffers pakken, zodat we om 14.00 uur in de startblokken zouden staan. Na de lunch moesten de koffers naar beneden gesjouwd worden, maar gelukkig kwamen de werkstudenten een handje helpen en toen de bus arriveerde, was alles snel ingeladen. Om 14.15 vertrokken we in een grote bus met voorop de tekst “Welcome delegates and participants 18th FDNSC General Chapter ” Onderweg verbaasden we ons erover dat de huizen vaak zo dicht aan de straat lagen dat we ze bijna raakten. Het regende en het werd steeds grijzer. Toen we in Tagaytay aankwamen konden we daarom niets zien van het meer en de vulkaan waar dit gebied zo bekend om is.





Toen we bij het spiritualiteitscentrum aankwamen, dat op de berg ligt, en uit de bus stapten leek het wel alsof we in de wolken terecht kwamen. Onze Filipijnse zusters stonden ons al op te wachten en we werden begroet met een mooie Filipijnse ketting die ons werd omgehangen, Daarna gingen we op zoek naar onze kamers.

Om 19.00 uur bij het diner ontmoetten we onze Belgische en Franse zusters, die van het vliegveld direct naar het spiritualiteitscentrum gekomen waren. Ook maakten we kennis met Pater Ad van Hest MSC, een Nederlandse Missionaris die al 43 jaar in de Filipijnen werkzaam is.

Na een heerlijk avondmaal met gezellige ontmoetingen, gingen we snel het draadloze internet uitproberen, want natuurlijk waren we razend benieuwd of we in staat zouden zijn om jullie allemaal op de hoogte te houden van ons avontuur. Zuster Renisa van het Generalaat zat al ijverig aan haar blog te werken, dus dat stemde ons hoopvol. We kwamen zonder enige moeite op het internet, maar het kostte verschrikkelijk veel moeite om de teksten te plaatsen. Vaak moesten we het meerdere keren proberen en dan lukte het soms. Foto’s plaatsen lukte helaas nog niet. Toen we voor de derde maal probeerden om de tekst van zondag te plaatsen, hoorden we Pater van Hest achter ons opeens zeggen: “Nu staat hij er twee keer op”. Verbaasd keken we om. Hoe kon hij dat nu weten? We konden het zelf immers nog niet zien? De Pater bleek met behulp van een tablet naar onze website te kijken en daar zag hij dezelfde tekst twee keer verschijnen. Hier moesten we verschrikkelijk om lachen. De tweede tekst verwijderen bleek geen probleem te zijn. De pater zei: “Ik zal een kaarsje voor jullie aansteken, opdat het wat gemakkelijker gaat” en toen liet hij ons op zijn tablet een kaarsje, compleet met een flakkerend vlammetje zien.

Zuster Renisa wist nog te melden dat tot op dat moment 125 mensen in Nederland naar het blog van het Algemene Kapittel hadden gekeken. “Very good!” riep ze enthousiast. Dus blijven kijken allemaal!!!