Een dag vol informatie

Geschreven door Zr. Elly | 17 november 2011

Vandaag was de Australische Provincie verantwoordelijk voor de liturgie. Voor we met het ochtendgebed begonnen, lichtte Zuster Tess de symbolen toe, die midden in de zaal geplaatst waren en waarmee de Australische Zusters de inheemse bevolking van Australië wilden erkennen en eren. Er waren een papieren waterzak, een voedselzak en ritmestokjes, symbolen voor het leven dat gevierd wordt. Verder lag er nog een stola met daarop voetstappen om te symboliseren dat we allemaal op reis zijn en tochtgenoten van elkaar.




Gezongen werd: “Uitgestorte liefde, diep en stil, Eeuwige Liefde voor de wereld.” Daarna baden we samen een psalm.

Na het ochtendgebed werd de brief van Pater Mark McDonald, de Generale Overste van de MSC, voorgelezen. Vervolgens werden de stemopneemsters gekozen: Zuster Laurentia en Zuster Immaculae beiden van de Indonesische Provincie en de twee jongste deelneemsters aan het Kapittel. Ook werd de Secretaresse van dit Kapittel gekozen: Zuster Bernadette Koning.

Toen presenteerde Zuster Mary Fyfe aan de hand van een Powerpoint Presentatie het verslag van het Generalaat. Met behulp van tabellen en statistieken werd ons inzicht gegeven in de situatie van onze Congregatie op dit moment. Het is onmogelijk om hier een samenvatting te geven. Toch willen we enkele zaken noemen. Het merendeel van onze Zusters komt op nu al van het Zuidelijk halfrond en dit zal in de toekomst alleen maar toenemen. De Provincie Indonesië heeft op dit moment de meeste zusters, gevolgd door Australië. Het aantal tijdelijk geprofeste zusters liet ons duidelijk zien waar groei zit binnen onze Congregatie, namelijk in de Afrikaanse Unie, Indonesië, Kiribati en Papua Nieuw Giunea. Het aantal leden van onze Congregatie neemt weliswaar af, maar niet zo dramatisch als in veel andere Congregaties. Zuster Micheline, die in veel Congregaties, Kapittels geleid heeft, bevestigde dit. Zuster Mary Fyfe zei dan ook vol overtuiging dat we niet uit zullen sterven en dat we als Congregatie toekomst hebben, maar dat we ons daarvoor wel met hart en ziel zullen moeten inzetten! Roepingenpromotie is erg belangrijk en het is hoopgevend dat het aantal novicen en tijdelijk geprofeste zusters in de afgelopen jaren gestegen is. Ook is het noodzakelijk dat jonge Provincies toewerken naar financiële onafhankelijkheid.

Het is jammer dat er in Australië, Europa en Noord Amerika geen of weinig roepingen meer zijn, maar we mogen nooit vergeten dat de zusters daar de basis gelegd hebben voor deze geweldige Congregatie, aldus Zuster Mary.  

 Na de middag presenteerde Zuster Helen haar financiële verslag. Omdat leven zonder financiën niet mogelijk is, kon niemand zeggen geen interesse hierin te hebben, zo beweerde zij. Daarna gaf ze ons een indruk van de financiële situatie van het Generalaat, de verschillende Provincies en het Internationale Solidariteitsfonds.

Daarna werd er begonnen met het presenteren van de verslagen van de verschillende Provincies. Vandaag kwamen Australië en de Filipijnen aan de beurt. De situatie in Australië is wel enigszins vergelijkbaar met de onze. Ondanks de toenemende leeftijd van de zusters is deze Provincie nog heel actief. De Filipijnse Regio wekte onze bewondering door hun moed om zusters naar de missie te sturen en door de wijze waarop de zusters gevormd worden. Ook vandaag werd weer voelbaar dat we dankbaar en trots mogen zijn op onze Congregatie.

De dag werd afgesloten met een mooie Eucharistieviering. Aan het begin droegen de Provinciaals de foto’s binnen van overleden Australische Zusters die een belangrijke rol in de geschiedenis van hun Provincie hebben gespeeld.

Na de eerste lezing en het psalmgebed bracht zuster Tess de stola met de voetstappen en de Bijbel naar voren terwijl er Didgeridoo muziek klonk.

Het was een lange dag vol informatie en de avond zullen we nog wel nodig hebben om de verslagen van de overige Provincies te lezen, want die worden morgen besproken. Maar alles wat we gehoord hebben en wat we aan deskundigheid hebben gezien, geeft ons moed om verder te gaan.