Een dagje uit vol verrassingen!

Geschreven door Zr. Elly | 19 november 2011

Vandaag waren we vrij en de Filipijnse zusters hadden een dagje uit voor ons gepland. We gingen om 7 uur naar de Mis en daarna hadden we ons ontbijt. Intussen waren de Filipijnse zusters al druk in de weer met broodjes, fruit en  nog veel meer voor onderweg. Een van de Zusters Karmelietessen die hier het centrum runnen moedigde ons nog aan om ervoor te zorgen dat alles op kwam.

Om 9.00 uur vertrok de bus in Zuidelijke richting naar Villa Escudero in San Pablo City. Onderweg probeerden we zo veel mogelijk van de omgeving op te nemen, want we wilden graag een indruk krijgen van de leefomstandigheden van de mensen hier. We keken naar de Jeepneys, de tricycles (een soort fiets met zijspan) en naar de vele hutjes en winkeltjes, waaraan onze bus vaak rakelings voorbij reed. Waarover we ons nog het meeste verbaasden was, dat we overal langs de weg niet alleen kerstbomen, Kerstmannen, rendieren en Kerststerren zagen, maar ook al Kerststallen, compleet met kindje! Zuster Cherry vertelde ons dat men hier al in september met de Kerstversiering begon.

Tegen elf uur kwamen we op het  Landgoed aan. We werden ontvangen met een welkomstdrankje gemaakt van gember. Daarna gingen we naar een museum, waar van alles en nog wat te zien was; zoveel dat je bijna niet wist waar je kijken moest. Helaas mochten we binnen geen foto’s maken. Wat ons het meeste raakte, waren de enorme wagens die door mensen in een processie voortgetrokken werden. Zo was er bijvoorbeeld een wagen waarop Jezus met een van zijn leerlingen stond en ook een lijkwagen waarin de overleden Jezus lag. Zuster Cherry wist te vertellen dat deze wagens nog steeds bij bepaalde gelegenheden, zoals Goede Vrijdag worden gebruikt. Dan houdt men processie en de mensen zelf trekken deze enorme wagens dan door de straten. Ook waren er hele verzamelingen insecten, vergelijkbaar met de verzameling van het Missiemuseum in Steyl.

Toen we uitgekeken waren, gingen we een ritje maken in een wagen die getrokken werd door een Karbouw. We hadden wel medelijden met het beest, want in zo’n wagen zaten wel 15 mensen. Het goede beest had een zware last te trekken!! Na het ritje gingen we als Nederlandse delegatie daarom nog maar even op de foto met het dier. Misschien dat het hem kan troosten dat deze foto wellicht op het weblog van het Algemene Kapittel terecht komt!

Voor ons was het tijd om te gaan eten. Het restaurant lag aan een rivier, bij een waterval. Je kon je maaltijd gebruiken aan tafeltjes die in de rivier geplaatst waren. Het was een heel gespetter en gespat om op je plek te komen. Daarna kon je heerlijk met je voeten in het water bengelen. Wij besloten om het toch maar droog te houden! De maaltijd werd geserveerd in een rieten mandje met daarin een bananenblad.


Daarbij kon je kokos sap drinken in een heuse kokosnoot. Om 14.00 uur gingen we naar een show, waarbij ons allerlei traditionele dansen getoond werden. Het was werkelijk geweldig en we waren dan ook heel verbaasd te horen dat de dansers geen professionals waren, maar allemaal personeel van het landgoed.

Op het landgoed wonen ongeveer 500 mensen. De werknemers met hun gezinnen kunnen er tegen een gereduceerde prijs een huis huren. Wel moeten ze beloven dat ze ten behoeve van de gemeenschap een stukje land zullen bebouwen. Het oefenen voor de show en het dansen tijdens de show, die alleen op vrijdag, zaterdag en zondag gegeven wordt, is opgenomen in het contract van de werknemers. Voelbaar was dat zo’n samenbindende activiteit de sfeer onder de werknemers ten goede kwam. Ruim een uur lang genoten we van een wervelende show met bamboestokken, met lichtjes en met doeken. Na elke dans verdween de groep om binnen een mum van tijd weer opnieuw te verschijnen in andere kostuums.

Het was vier uur toen we, moe maar heel voldaan en dankbaar, in de bus stapten om de terugtocht te aanvaarden. Roland van Cor Novum had op de heenweg foto’s in de bus genomen en hij deed dat op de terugweg weer. Kunnen jullie je voorstellen hoe verschillend die foto’s eruit zagen?

Om 19.00 uur waren we thuis en was het tijd voor onze avondmaaltijd. Wij, als zuinige Hollanders, besloten onze broodjes die we meegekregen hadden maar niet opgegeten hadden, als avondeten te gebruiken…………….en hadden we dat maar niet gedaan want Zuster Giuseppe en Zuster Elly waren de enigen in de groep die, in meer of mindere mate, last van buikpijn en diarree kregen. Inmiddels gaat het weer goed met ons, hoor!!