In Tagaytay

Geschreven door Zr. Elly | 15 november 2011

Ook vanmorgen gingen we weer om 6.oo uur naar de Heilige Mis. Daarna hadden we ons ontbijt. We zeiden tegen elkaar: We zijn er helemaal klaar voor: Laten we voortgaan!!! Het Kapittel kan beginnen. We moesten echter nog even geduld bewaren, want we zouden pas na de middag vertrekken naar het spiritualiteitscentrum in Tagaytay.

Tijdens de koffiepauze begroetten we de Australische zusters die gisterenavond laat waren aangekomen. We hadden tijd genoeg om even lekker bij te kletsen met de zusters die we goed kenden. Na de koffie was het koffers pakken, zodat we om 14.00 uur in de startblokken zouden staan. Na de lunch moesten de koffers naar beneden gesjouwd worden, maar gelukkig kwamen de werkstudenten een handje helpen en toen de bus arriveerde, was alles snel ingeladen. Om 14.15 vertrokken we in een grote bus met voorop de tekst “Welcome delegates and participants 18th FDNSC General Chapter ” Onderweg verbaasden we ons erover dat de huizen vaak zo dicht aan de straat lagen dat we ze bijna raakten. Het regende en het werd steeds grijzer. Toen we in Tagaytay aankwamen konden we daarom niets zien van het meer en de vulkaan waar dit gebied zo bekend om is.





Toen we bij het spiritualiteitscentrum aankwamen, dat op de berg ligt, en uit de bus stapten leek het wel alsof we in de wolken terecht kwamen. Onze Filipijnse zusters stonden ons al op te wachten en we werden begroet met een mooie Filipijnse ketting die ons werd omgehangen, Daarna gingen we op zoek naar onze kamers.

Om 19.00 uur bij het diner ontmoetten we onze Belgische en Franse zusters, die van het vliegveld direct naar het spiritualiteitscentrum gekomen waren. Ook maakten we kennis met Pater Ad van Hest MSC, een Nederlandse Missionaris die al 43 jaar in de Filipijnen werkzaam is.

Na een heerlijk avondmaal met gezellige ontmoetingen, gingen we snel het draadloze internet uitproberen, want natuurlijk waren we razend benieuwd of we in staat zouden zijn om jullie allemaal op de hoogte te houden van ons avontuur. Zuster Renisa van het Generalaat zat al ijverig aan haar blog te werken, dus dat stemde ons hoopvol. We kwamen zonder enige moeite op het internet, maar het kostte verschrikkelijk veel moeite om de teksten te plaatsen. Vaak moesten we het meerdere keren proberen en dan lukte het soms. Foto’s plaatsen lukte helaas nog niet. Toen we voor de derde maal probeerden om de tekst van zondag te plaatsen, hoorden we Pater van Hest achter ons opeens zeggen: “Nu staat hij er twee keer op”. Verbaasd keken we om. Hoe kon hij dat nu weten? We konden het zelf immers nog niet zien? De Pater bleek met behulp van een tablet naar onze website te kijken en daar zag hij dezelfde tekst twee keer verschijnen. Hier moesten we verschrikkelijk om lachen. De tweede tekst verwijderen bleek geen probleem te zijn. De pater zei: “Ik zal een kaarsje voor jullie aansteken, opdat het wat gemakkelijker gaat” en toen liet hij ons op zijn tablet een kaarsje, compleet met een flakkerend vlammetje zien.

Zuster Renisa wist nog te melden dat tot op dat moment 125 mensen in Nederland naar het blog van het Algemene Kapittel hadden gekeken. “Very good!” riep ze enthousiast. Dus blijven kijken allemaal!!!