Missionarissen mogen we zijn!!

Geschreven door Zr. Elly | 30 november 2011

Gisterenavond liet Zuster Tess ook nog een PowerPoint zien van haar werk onder de Aboriginals. Vanmorgen tijdens het ontbijt vertelde ze naar aanleiding daarvan nog een mooi verhaal. Een van de inboorlingen stond bij zijn groepsgenoten bekend als een tovenaar, die mensen doodde om hun nieren te kunnen gebruiken. De mensen waren dan ook bang van hem. Op een nacht had de man een droom. Daarin werd hij opgetild en zag hij een vrouw die hem vertelde dat hij naar haar zoon moest gaan. De man volgde de vrouw. Bij de zoon aangekomen kreeg de man een aantal liederen. Toen de man wakker werd, was hij zo onder de indruk van die droom dat hij de mensen bij elkaar riep en hen vertelde van zijn droom.

De mensen wisten niet wat ze van het verhaal moesten denken, maar ze zagen dat de man veranderd was van een heel agressieve persoon in een zachtaardige en goedmoedige man. Veel later, toen de missionarissen kwamen, zat hij vooraan tijdens een bijeenkomst. De missionarissen lieten een afbeelding van Onze Lieve Vrouw van het Heilig Hart zien en plotseling riep de man: “ Dat is de vrouw die ik in mijn dromen gezien heb!”

Ook Zuster Philippa wist te vertellen dat Onze Lieve Vrouw van het Heilig Hart eerder in Soedan was dan de MSC en de FDNSC. Toen de eerste zusters in Soedan kwamen, vonden zij een brief van een Comboni Pater aan Pater Chevalier, waarin hij vroeg om een beeld van Onze Lieve Vrouw van het Heilig Hart. Dat beeld kwam er, maar toen het later met een boot over de Nijl vervoerd werd, kantelde de boot en kwam het beeld op de bodem van de Nijl terecht. Daarom heeft men heel Soedan toegewijd aan Onze Lieve Vrouw van het Heilig Hart.

            Wij vonden het wel leuk dat we ons verhaal over de Basiliek in Sittard daaraan toe konden voegen. Ook daar was Onze Lieve Vrouw van het Heilig Hart, ons, MSC en FDNSC, voor. Ja, Gods wegen zijn wonderbaarlijk.

De Afrikaanse Unie verzorgde aan de hand van een PowerPoint het morgengebed met als titel: Onze Lieve Vrouw van het Heilig Hart, eerste apostel van Gods Liefde, zoals die geopenbaard werd in het Hart van Jezus. Het paste heel goed bij de thema’s die we vanmorgen bespraken, namelijk Missie Ad Gentes en Richtlijnen voor Missie Ad Gentes. Voordat we hiermee begonnen had Zuster Mary Fyfe echter nog een mededeling: Zuster Renisa had gisteravond een spin op haar kamer proberen te vangen en was daarbij van haar bed gevallen. Vanmorgen, in het ziekenhuis bleek dat ze haar voet gebroken had!

Vanmiddag kregen we enkele verklaringen te lezen om te beoordelen of ze onze visie correct weergaven. Daarna hadden we intercontinentale bijeenkomsten: in de Europese groep spraken we over onze internationale Canagroep en werden er afspraken gemaakt voor de volgende provinciaalsbijeenkomst. In de Eucharistieviering lazen we het Evangelieverhaal over de roeping van de eerste leerlingen. Pater Ad zei dat het wel heel eenvoudig klonk: “Ze lieten hun netten in de steek en volgden Jezus.” In de praktijk was het zo simpel echter niet en in de afgelopen dagen hadden we gehoord dat er heel wat voorbereiding nodig is. Maar, zo meende Pater Ad, we hoeven ook geen perfecte missionarissen te zijn. Als we in staat zijn om aan medemensen iets van de liefde van God te laten zien dan is dat voldoende. Dat mag een troost voor ons zijn als we straks weer naar huis vertrekken met de opdracht om alles wat we gehoord en geleerd hebben in de praktijk te brengen. Gelukkig weten we dat we dat niet alleen hoeven te doen!!