We zijn allemaal mysticus en profeet!

Geschreven door Zr. Elly | 27 november 2011

Vandaag was het onze beurt om voor de liturgie te zorgen. Dank zij Zuster Mary en Marjolein waren we goed voorbereid. Zuster Ruth had voor een heel aparte Adventskrans gezorgd en zij ondersteunde onze zang met haar gitaarmuziek. Het werd een heel rustig en meditatief morgengebed, waarin we nadachten over de betekenis van de Advent.

Daarna introduceerde Zuster Marife de spreekster van vandaag: Zuster Judette Gallares.  Zij is afkomstig uit de Filippijnen en lid van de Zusters van het Cenakel. Ze is professor aan de universiteit van Manilla en auteur van verschillende boeken over ‘vrouwen in de Bijbel’. Momenteel is ze druk bezig met de ondersteuning van een communiteit van Chinese jonge religieuzen, die in hun eigen land weinig mogelijkheden voor vorming krijgen.

Zuster Judette zei dat ze zich bevoorrecht voelde dat ze in ons Kapittel aanwezig mocht zijn. Het thema dat zij vandaag zou presenteren luidde: “Open je hart om te luisteren; een manier om vandaag de dag profeet te worden.”

Zuster Judette begon met uit te leggen dat wij in wezen allemaal mystici zijn. We hebben namelijk allemaal, bewust of onbewust wel eens een Pinksterervaring gehad. Dat is een ervaring waarbij we direct aangeraakt worden door God.

We lazen samen het verhaal van Lydia, een vrouw die tot het Christendom was bekeerd, zoals staat opgetekend in Handelingen 16, 11-15.40. Als we het verhaal heel nauwkeurig lezen, dan zien we dat er nogal wat schijnbare tegenstellingen in het verhaal zitten:

·         Paulus komt tijdens zijn tweede missiereis naar Filippi in antwoord op een visioen waarin een Macedoniër, een man, hem smeekte om naar Macedonië te komen on hen te helpen. Toch was het een groep vrouwen die zich het eerste aangetrokken voelden tot Paulus’ woorden en het Christendom.

·         Het was niet in de synagoge, maar bij de rivier dat de vrouwen en Paulus elkaar ontmoeten. De rivier moet ons herinneren aan de dooppraktijk van Johannes de Doper, die ook Jezus doopte.

·         Hoewel de vrouwen geen Jood waren, maar ‘godvrezenden’ (= heidenen  die zich verbonden voelen met het Jodendom) beschikte deze gemeenschap al over de juiste religieuze basis om het christelijke geloof te ontvangen.

In Gal. 3.28 lezen we dat God Lydia’s hart opende voor wat Paulus te zeggen had. Lydia liet zich dopen en nodigde Paulus uit in haar huis.

Zuster Judette ging vervolgens verder in op het bekeringsproces en de verschillende fasen daarin. De rest van de morgen werd gebruikt om vragen te stellen, om met elkaar te discussiëren en om het bovenstaande te leggen op ons eigen leven.

In de middag volgde er een tweede lezing over de structuur van het Religieuze Leven. Zuster Judeth beschreef het als een huis van mensen die in liefde een gemeenschap bouwen op de volgende vier pijlers:

·         De eerste pijler is die van Jezus Christus; Hem leren kennen en volgen staat in het religieuze leven centraal. Daarvoor moeten mensen soms veel opgeven, bijvoorbeeld relaties of carrière.

·         Het Evangelie: hierdoor kunnen we Jezus Christus en zijn zending leren kennen. We moeten één oog op Gods Woord gericht houden en één oog op de wereld.  

·         Gemeenschapsleven: de Joods Christelijke visie op het leven is gericht op de vorming van gemeenschap.

·         Getuigenis en zending: we mogen laten horen dat we kracht putten uit onze opdracht om het Rijk van God onder de mensen te brengen.

Deze vier pijlers worden bij elkaar gebracht in het persoonlijke en het gemeenschappelijke gebedsleven, dat geïnspireerd wordt door de Heilige Geest. Gebed, als middel om de relatie met Jezus te voeden is essentieel voor onze verbintenis en onze zending. Aandachtig luisteren, dialoog, presentie en solidariteit zijn belangrijke dimensies van onze zending en ons getuigenis.

Na de lezing, voordat we in gesprek gingen over alles wat we gehoord hadden, wachtte ons nog een leuke verrassing. We kregen allemaal een kokosnoot vol sap en een heerlijk cakeje,

’s Avonds in de Eucharistieviering vierden we de Eerste Zondag van de Advent. De pater zei dat Advent de tijd is om op zoek te gaan naar alle grote en kleine tekenen die wijzen op de komst van God, midden onder ons, mensen. De kerststerren die we hier overal om ons heen al zien, kunnen hiervan getuigen. We werden, zoals vandaag al meer gebeurd was, uitgenodigd om waakzaam te zijn. Daarmee kwam er een einde aan een heel interessante, maar ook intensieve dag.