Mpho werd bij ons opgenomen. Hij had hele tijd in Sekororo in het ziekenhuis gelegen, vanwege ondervoeding en verwaarlozing. Toen hij weer naar huis ging, was er niemand die naar hem omkeek en zwierf hij op straat rond op zoek naar eten. Hoewel hij acht jaar was, zag hij eruit als een kind van vier. Zijn linkerhand kon hij niet stilhouden, die trilde voortdurend. Ik bracht hem naar de crèchekinderen die juist aan het eten waren. Toen Mpho het eten op tafel zag staan, moest hij lachen!!!

De volgende dag nam Zr. Gabriella Mpho mee naar de ART kliniek en de dokter stuurde hem gelijk door. Zo kwam het dat hij opgenomen werd in Letaba hospitaal. Ik had echt medelijden met dit kind dat van hot naar her gestuurd werd.

Na ongeveer twee weken kwam Mpho weer bij ons terug. Hij was blij en opgewekt, maar het ging slechts enkele dagen goed. Toen was Mpho weer zo ziek dat hij de hele nacht lag te huilen. Op zondag ging ik met hem naar de eerste hulp post. De dokter die ons hielp, zei dat hij Mpho nog kende van de vorige keer. Toen ik hem vroeg of er niet iets met zijn dikke buikje moest gebeuren, keek de dokter heel verwonderd. "Had hij dat al toen hij de eerste keer opgenomen werd?" vroeg de dokter. Toen ik "ja" zei, haastte de dokter zich om te zeggen dat het dan niet zijn patiënt was geweest. Ik zei dat ik dacht dat het een acites-buik was en dat ik me afvroeg of die niet gepuncteerd moest worden. De dokter zei dat je dan kans had op infecties en dat hij dat liever aan de kinderarts overliet. Maar een week later mocht Mpho weer naar huis nadat het buikje gepuncteerd was. Het was prachtig om te zien hoe uitgelaten Mpho was toen hij weer bij ons terug was. Hopelijk mag Mpho nu een beetje gaan genieten van de liefdevolle zorg en aandacht in Holy Family.

Reacties (0) >>

Schrijf reactie

Naam

Email

Titel

Reactie

Geef reactie