| In memoriam Zuster Veronica |
|
Een dankbare herinnering aan De Roos Geplant in Gods aartsparadijs, ontsproten uit zorgzame ouders en in een zorgloze en zeer voelbare Godbescherming opgegroeid. Eenmaal volwassen, geplant op goede vruchtbare grond in de Congregatie waar Eucharistie, en de H. Schrift mijn voedingsbodem werden. Ik mocht eruit putten, mij verrijken en zo mijn liefde tot Christus laten groeien en er geheel van leven. Maar zoals ieder bloem heeft ook een Roos Warmte ,regen en frisse lucht nodig. En laat men niet vergeten de snoeiperiode. Zelfs storm, wind en gevaar van geplukt of vertrapt te worden, is altijd aanwezig. Toch, Gods liefdevolle zorg is altijd aanwezig geweest. Op tijd was er de Tuinman of Vrouw en was de Roos voor een tijd weer gered. Ook een Roos heeft doornen en kan wel eens wat hinderlijk voor de omgeving zijn. Mijn excuses aan familie, medezusters en omgeving. Met Gods kracht, liefde van en voor Christus en de bijstand van Maria, mijn Engelbewaarder en Sint Jozef heb ik dit leven mogen beleven en teruggeven aan mijn Schepper en Heer. Dank aan allen, Zuster Veronica. |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
