Zondagmorgen kwamen de kinderen me roepen. Ze zeiden dat het tijd voor een "theepauze" was, maar ik zei dat ik geen zin had en dat ik druk was met koken. Vijf minuten later ging ik toch maar naar de kinderen en legde hen uit dat ik geen zin had om leuke dingen voor hun te doen als zij stout waren. Een van de meest ondeugende jongens gooide daarop met stenen en ik bracht hem zonder enig commentaar naar de crèche. Daarna was het gedrag van de kinderen veel beter en we hebben meer dan eens uitgelegd dat wij dan meer energie overhielden om gezellige dingen voor hen te organiseren.

We hebben vanalles verzonnen: een van de meest succesvolle dingen was wel het maken van een vlieger. Ik had er geen idee van hoe het moest, maar ik had in elke groep een kind gezet dat wel wist hoe je een vlieger kon maken. De kinderen beleefden er veel plezier aan en natuurlijk was het nog leuker om na het knutselen naar buiten te gaan om de vlieger te laten opstijgen. Sommige kinderen hebben dagen met hun vlieger rondgerend.

Op een avond na het eten wilde ik een beetje met de kleintjes spelen, maar ik wist niet goed wat ik doen moest. Toen heb ik het liedje "Heb je wel gehoord van de zeven de zeven" in het Engels vertaald en het dansspelletje dat daarbij hoort met ze gedaan. Dat was een reuze succes en de schoolkinderen die buiten de eetzaal voor hun maaltijd stonden te wachten, waren er ook helemaal door geboeid, dus de volgende dagen moest ik dat spelletje met hun spelen. Ook "Joepie, Joepie is gekomen" kreeg een Engelse versie en is een topper. Zien jullie mij al rondhuppelen met al die kinderen???

Bij de kleintjes zong ik ook: "Can you play on the little drum, that's the way to do it. Can you play on the little drum, that's the way to do it." En omdat ik geen trommeltje had, trommelde ik maar op mijn bovenbenen. Dat vonden ze wel leuk, maar toen ik voor de afwisseling maar eens op mijn billen trommelde, stonden al die kleine peutertjes te giebelen. Het was enig. Nu komen ze me steeds vragen: "Sister, can you......." En ze beginnen al te lachen voordat ik begonnen ben.