Masale kwam vertellen dat hij dokter wilde worden omdat je dan maar liefst 1000 rand per week verdiende. Hij beloofde Zuster Mary, Michael en mij nieuwe kleren. Toen hij zijn rapport kreeg met allemaal onvoldoendes, merkte iemand voorzichtig op dat hij dan misschien toch geen dokter kon worden. Masale maakte zich daarover geen zorgen. "Die nieuwe kleren krijgen jullie toch!" zei hij opgewekt.

De zaterdag daarna hadden de kinderen afscheid. Er was cake voor hen en natuurlijk moesten ze mij een cadeautje aanbieden. Het was heel aandoenlijk en ik realiseerde me hoe moeilijk het zou zijn om deze kinderen met wie ik drie jaar lief en leed gedeeld had, los te laten.