Op zaterdag 30 december 2006 kwamen we bijeen in de kapel van het moederhuis voor de uitzending van Zuster Elly naar Zuid Afrika. Medezusters, familieleden en leden van het pastoraal team uit de parochie Breda Oost en Teteringen.

Tijdens de viering deelde Zuster Elly met ons haar levensverhaal, ze spiegelde daarin haar levensweg tot nu toe aan Psalm 40. Zuster Lies sprak een woord ter bemoediging en alle aanwezigen werden tijdens het gebed om Gods zegen over Zuster Elly uitgenodigd om hun hand over haar uit te strekken.

Door de Wereld gaat een woord
en het drijft de mensen voort:
“Breek uw tent op, ga op reis
naar het land dat Ik u wijs.”

De eerste lezing, gelezen door Zuster Ine Marie, was een litanie van de geroepene.

Daarin hoorden we hoe door de tijd heen mensen antwoord gaven op de roepstem die ze vernamen. Als laatste in die rij noemde ze Mandela die tot zich hoorde zeggen: ‘Houd vol, de strijd is niet tevergeefs’. En Mandela vond zijn bestemming in een nieuw Zuid-Afrika voor zwart en blank. En we hoorden vervolgens de woorden: “En jij en ik, geen mens ontkomt eraan, horen vroeg of laat een stem, in eindeloze variaties: ‘Kom op voor je naaste, deel van wat je hebt, bezweer de angst, verzacht het verdriet’. En we kunnen op weg gaan, jij en ik. In Gods Naam en onder zijn hoede zullen wij onze bestemming vinden”.

Na het zingen van Psalm 40 vertelde Zuster Elly haar levensverhaal. Ze deelde met ons hoe de psalm, die we zojuist gezongen hadden, als het ware op een gegeven moment haar als een nieuw lied in de mond werd gegeven en haar telkens opnieuw uitdaagt om te zeggen: “Hier ben ik God, uw wil te doen is mijn vreugde”.

De tweede lezing was genomen uit de kapitteldocumenten van het Algemeen kapittel 2005:
“Jules Chevalier heeft onze Congregatie, de Dochters van Onze Lieve Vrouw van het Heilig Hart, gesticht om het Heilig Hart van Jezus overal bekend en bemind te maken! Dat verleent ons onze identiteit, dat is onze zending. Door heel de geschiedenis heen en onder inspiratie van de Heilige Geest hebben onze identiteit en onze zending zich voortdurend ontwikkeld. Globalisatie nodigt ons uit tot nieuwe gedurfde ondernemingen, nieuwe uitdagingen en nieuwe mogelijkheden. Wij worden geroepen om ons idee van eerherstel te ontwikkelen in een wereld, verscheurd door geweld, vijandschap tussen volkeren en naties, gebrokenheid van elk mens apart en uitbuiting van het milieu, en om, in het licht daarvan, onze inzet te vernieuwen voor Gerechtigheid, Vrede en Heelheid van de Schepping”.

Hierna sprak Zuster Lies een WOORD TER BEMOEDIGING. (de tekst daarvan is te lezen in de weblogs van Zuid Afrika)

Zuster Lies eindigde haar woord met het aanbieden van een bijzondere bijbel. Een nog onbeschreven bijbel, die een dagboek kan worden voor Zuster Elly in Zuid Afrika. De eerste bladzijde was ter bemoediging op haar levensweg reeds beschreven door Zuster Lies in naam van alle zusters...
Dat was niet het enige symbool…Zuster Elly kreeg een lint omgehangen met daaraan een kerstster met het logo van de aids-bestrijding gemaakt door vrouwen in Zuid Afrika die aan AIDS lijden.

Na het zingen van een lied volgde de inleiding op de zegenbede:
Ga op weg,
naar het onbekende in de globaliserende wereld.
Ga op weg,
als Missionaris met de stem van Jules Chevalier in je oren:
“De liefde van Mijn Hart is een geneesmiddel tegen alle kwalen”.
Door jouw zijn en handelen, doen en laten,
moge ons devies klinken: Bemind zij overal het Heilig Hart van Jezus!

Zuster Elly werd uitgenodigd naar voren te komen en met de bestuursleden om haar heen sprak Zuster Lies de zegenbede van Sint Patrick uit:

"De Heer zij voor u om u de juiste weg te wijzen.
De Heer zij achter u om u in de armen te sluiten en om u te beschermen tegen gevaar.
De Heer zij onder u om u op te vangen wanneer u dreigt te vallen.
De Heer zij in u om u te troosten als u verdriet hebt.
Hij omgeve u als een beschermende muur, wanneer anderen over u heen vallen. De Heer zij boven u om u te zegenen.
Zo zegene u God vandaag, morgen en in der eeuwigheid".

Alle aanwezigen bevestigden deze bede met hun handgebaar en AMEN.

Met het zingen van het Magnificat werd de viering afgesloten en volgde er een samenzijn met familie en genodigden in de ontmoetingsruimte.

Zuster Lies verraste Zuster Elly met nog een derde…symbool.

Bloemen zou ze niet mee kunnen nemen in haar koffer, maar wel een schelp met kleine parels, die symbolisch aan groepjes mensen herinneren: familie, medezusters, collega’s… waar Zuster Elly zich zeer verbonden mee voelde!

Ze hoopte dat voor deze schelp nog wel een plekje vrij zou zijn in haar koffer..

Een laatste woord van Zuster Elly om dank uit te spreken …

en nu echt afscheid te nemen