Geschreven door Redactie | 06 augustus 2008

Op de avond van 1 juli 2008 was het dan zover dat Zuster Lies vertrok naar Indonesië in gezelschap van Zuster Theresita, die in haar moederland vakantie mag houden. De reis verliep niet zoals was gepland, ze ondervonden een aantal vertragingen, maar ze kwamen, hoewel vermoeid, veilig in Jakarta aan. Daar wachtte hen een hartelijk welkom door de zusters. Zuster Lies bezocht de verschillende regio's van de provincie.

Java
Na een hartelijk welkom met een prachtig boeket Orch-i-deeën was haar verblijf hier van korte duur; 3 juli was een dag om te acclimatiseren, iets van de omgeving daar te zien o.a bezoek te brengen aan de scholen waar onze zusters missionarissen zich vele jaren hebben ingezet, bezoek aan het Provincialaat in Kramat en aan een parochie in een kampong. Deze parochie werd in 1963 begonnen door een broer van Zuster Lies, Jacques Alkemade msc, die er als missionaris 11 jaar gewerkt heeft. Op 4 juli in de avond werd de reis ondernomen naar West Papua, met Zuster Emmanuella als reisgids. Het vliegtuig maakte een tussenlanding in Makassar, waar Zuster Francesco, een Nederlandse medezuster, die al heel veel jaren als missionaris in Indonesië werkzaam is, haar opwachtte, zij reisde ook mee naar Merauke.
Vanuit Makassar vertrokken ze naar Biak om vandaar naar Jayapura te vliegen, de hoofdstad van West Papoea en daar over te stappen in een kleiner vliegtuig dat hen naar Merauke bracht. Er stonden  enkele zusters op de airport om hen op te halen.

West Papoea
Aangekomen in het Regionale huis in Merauke werden ze begroet door veel zusters en verrast met een traditionele dans van Papoeavrouwen. In het welkomswoord vertelde de regionale overste dat de zusters blij zijn met het bezoek van Zuster Lies. Nu er geen Nederlandse zusters meer in Papoea werken, is het voor hen een grote eer dat de Provinciale overste van de Nederlandse provincie hen komt bezoeken. Zuster Lies gaf aan dat ze speciaal voor dit bezoek heeft gekozen omdat hier zoveel Nederlandse zusters hebben mogen leven en werken. Na de maaltijd werd de omgeving verkend. Vervolgens brachten ze een bezoek aan het asrama en het huis voor de weeskinderen waar Zuster Wendelina de leiding heeft, daarna aan het kerkhof waar verschillende MSC en FDNSC begraven liggen( zie fotogallery) en vervolgens brachten ze nog een bezoek aan Kelapa Lima, een missiepost waar veel van onze zusters missionarissen hebben gewoond en van waaruit zij hun werk in de omgeving deden. Het huis wordt nu bewoond door een communiteit van oudere zusters. De volgende dag, 6 juli, begon al vroeg met een Hoogmis in de kathedraal van Merauke. Later in de voormiddag werd nog een familie bezocht en daarna werd een bezoek gebracht aan Zuster Caroline in Urumb, ongeveer 40 km vanaf Merauke. Deze zuster leidt daar een asrama/internaat voor meisjes. Het asrama is door de regering gebouwd. Het was de bedoeling om op 7 juli naar Ambon te vertrekken, maar het was niet mogelijk om tickets voor de reis te bemachtigen. Zodoende was er nog gelegenheid om wat meer bezoeken in de omgeving van Merauke af te leggen o.a. een weeshuis, waar een broeder msc werkt. In dit weeshuis worden kinderen behandeld voor HIV/Aids.

De MSC en FDNSC staan dicht bij de arme bevolking, die hier, aan de rand van Merauke, nog in paalwoningen leven. Op 8 juli was het dan mogelijk om richting Ambon te vertrekken, maar men kwam niet verder als Makassar. Er zat niets anders op dan in een hotel te overnachten. Zuster Francesco zocht contact met een bevriende familie daar, die wisten te bemiddelen om tickets voor de volgende dag te bekomen.

Ambon en Langgur
9 juli Aankomst in Ambon, een warm welkom, eerst op de airport en later in het regionale huis in Ambon-stad bij de zusters. De volgende dag na het ontbijt was er al een vergadering gepland met de staf van Rinamakana, het sociaal centrum van Ambon, waar Zuster Francesco jarenlang leiding aan heeft gegeven. Na de vergadering werd een bezoek gebracht aan Paso, het huizenprojekt van Dominee Latue Abner, waar Zuster Francesco veel mee samenwerkt. Er zijn nu al 302 huizen gebouwd op een heuvel, voor 1500 vluchtelingen. De dominee gaf een rondleiding.
Ze werden omringd door heel veel kinderen en moeders met baby’s op de arm. De bouw wordt gesponsord door HMIN (Hulp aan Molukken in nood) in Nederland (zie meer foto’s in de fotogallery). De weg terug naar Ambon werd gevolgd langs een toeristische route. In de avond werd er nog een bezoek gebracht aan Mgr. Mandagi msc, de bisschop van Ambon. Op 11 juli stond een bezoek op het programma aan Ahuru, kampong Andreas, ook gebouwd voor vluchtelingen, hier is ook een weeshuis voor 33 meisjes en 22 jongens. Er is een werkplaats waar stenen worden gemaakt en hout wordt bewerkt. Daarna werd een bezoek gebracht aan de begraafplaats waar Mgr. Grent msc is begraven. Zijn lichaam werd tijdens de onlusten uit het graf gehaald, slechts een gedeelte van de kist is teruggevonden. Wie de daders zijn is niet bekend. Hier werd ook stil gestaan bij het graf van Zuster Jeremina.
Deze zuster werd in Maart 2006 vermoord door insluipers in het klooster. Ze was pas 33 jaar oud. Ze is nu een voorspreekster voor de zusters daar. De moordenaar is gepakt, hij kreeg 18 jaar , maar is weer ontsnapt.
12 juli in de voormiddag werd een bezoek gebracht aan Mgr. Andreas Sol msc (92 jaar) in zijn bibliotheek. Hij draagt er zorg voor dat veel wordt bewaard van de geschiedenis van Ambon. Na de middag was het vertrek gepland naar Langgur. Een vlucht van 1 uur en 40 minuten. 13 juli is de oprichtingsdag van de Indonesische Provincie, die in 1995, nu 13 jaar geleden hier op Langgur plaatsvond. Die datum was gekozen omdat het op 14 juli 75 jaar geleden was dat de eerste Nederlandse zusters op Langgur aankwamen. In de voormiddag geeft een van de paters MSC een site seeing van Langgur. Ze bezoeken de plaats waar Mgr. Aerts en 7 msc’ers zijn vermoord door de Jappen op 30 juli 1942, daarna rijden ze een mooie toeristische route naar het strand van Laut. Op 14 juli werd een bezoek gebracht aan de scholen, het weeshuis en het ziekenhuis waar veel van de Nederlandse zusters gewerkt hebben en er hun sporen hebben achtergelaten. In de namiddag werd de terugreis naar Ambon ondernomen. 15 juli was de laatste dag in Ambon. In de middag moesten de koffers gepakt worden om de volgende morgen vroeg te vertrekken naar Jakarta voor het laatste deel van de reis.

Java
In Jakarta logeerde Zuster Lies in Kramat in het Provincialaat. De zusters daar wilden haar zoveel mogelijk laten zien van Jakarta. Ze bezochten Kotowisata. Een prachtig nieuw gedeelte in het oosten van Jakarta. Er zijn allemaal wijken met namen als: Amsterdam, Mexico en ook Parijs. Een communiteit van de zusters woont in de wijk Parijs. Ze hebben er twee huizen naast elkaar en werken er op een groot scholencomplex. Op de terugweg naar Kramat werd het openluchtmuseum: “Taman mini” bezocht. 18 juli was een reis gepland naar Midden Java. Al vroeg in de morgen vertrokken ze met het vliegtuig naar Joyakarta. Het eerste bezoek betrof een communiteit van zusters die er hun universitaire studies maken. Ze werden hartelijk ontvangen door de studenten en gebruiken er met hen maaltijd. Daarna op weg naar Puworejo. Onderweg bezochten ze de Borobudur en nadien nog een kleine communiteit in Parakan. De zusters hebben daar de zorg voor een retraitehuis en voor de scholen.
In Puworejo werden ze begroet door heel veel jonge zusters. Hier was vroeger het Moederhuis, maar nu is het een huis voor aspiranten (5), postulanten(6), 18 novicen en nog een communiteit van 10 zusters. Wat een weldaad voor de Indonesische provincie en een zegen op het werk van de Nederlandse missionarissen. 19 juli werd nog een bezoek gebracht aan het noviciaat van de MSC en aan een weeshuis dat door een van de zusters geleid wordt. 46 meisjes vinden daar een liefdevol thuis. Op Zondag 20 juli was het weer koffers pakken om terug te gaan naar Jakarta. Nog een dag daar om dan op Dinsdag weer terug te reizen naar Nederland. Heel dankbaar kijkt Zuster Lies terug op de reis die ze naar Indonesië mocht maken. Telkens als ze in een nieuwe plaats aankwam en begroet werd met ritueel en bloemen, besefte ze diep, dat ze daar stond namens onze Nederlandse missionarissen en onze Provincie. Ze heeft mogen ervaren dat er bij de Indonesische zusters een grote waardering leeft voor alles wat de Nederlandse missionarissen hebben ontwikkeld op gebied van catechese, verpleging, onderwijs en opvang van de jeugd.

Klik op de foto om de fotogallery te bekijken

{gallery}bezoek_indonesie{/gallery}

< Vorige		Volgende >