Geschreven door Zr. Elly | 24 januari 2011

Maandag 24 januari begon de dag erg vroeg want Pater Patrick moest naar Pretoria voor een Conferentie van de MSC. Hij wilde om 6.15 uur de H.Mis nog voor ons doen. Dus waren we allemaal al heel vroeg uit de veren. Daana begon er een gewone werkdag en we hebben inmiddels een bepaalde routine te pakken. Trudy ging vol goede moed naar haar kledingruimte terwijl Marion en ik aan de slag gingen om voor te bereiden voor de huiswerkbegeleiding.

Opeens kwam Michael binnenstormen en hij zei dat er om 13.00 uur weer iemand zou komen voor de “ Premium Award”. Dus gingen we weer even controleren of alles wel netjes was en ik veegde ook nog maar even het Centrale huis. Daarna gingen we toch maar weer door met ons gewone werk. Het werd een uur, twee uur, drie uur en nog steeds niemand van de Award! Uitgerekend rond de tijd van het avondeten arriveerde hij met een enorme camera. De kinderen moesten dansen en hij maakte allemaal opnames. Ook de kleintjes mochten een dansje doen, maar die waren meer geobsedeerd door die geweldig grote camera, die soms ook nog eens vervaarlijk dichtbij kwam, dan door de muziek.






Ook in de computerruimte moesten opnames gemaakt worden. De man wilde dat ik een klassikaal lesje gaf. Toen hebben we de oefening waarbij woorden op alfabethische volgorde gezet moesten worden maar op het bord gedaan. Michael moest vervolgens instructies geven over het gebruik van de computer. Toen werd er ook nog eens in de eetzaal gefilmd, waar Trudy en Marion de kinderen de wacht hadden aangezegd. En nu maar hopen dat er werkelijk wat van komt. De uitslag zal in maart zijn.

Geschreven door Zr. Elly | 23 januari 2011

Zondag 23 januari werden de boeken gekaft waarvoor we papier tekort kwamen. Trudy had uit Tzaneen geplastificeerd papier meegebracht. Nou dat scheelde wel een slok op een borrel. Toen was het klusje gauw geklaard en de kinderen waren heel blij.

Tijdens de viering in de kerk vroeg Penny tijdens de voorbede dat God haar zou helpen om uit te groeien tot een goede volwassene, zodat ze de zorg voor haar zusje op zich zou kunnen nemen en ze terug zou kunnen komen naar Holy Family om zuster Mary te bedanken. Dat vond ik een heel aangrijpend moment. Het was ook de verjaardag van Ntsako. Ze werd vandaag vijf  jaar. Wie had 4 jaar geledeen kunnen denken dat de baby die doodziek en ondervoed Holy Family binnenkwam, hier nu zo zou staan!! Dit is waarvoor je het doet!!

Na de viering gingen de kinderen die huiswerk van school hadden meegekregen naar de computerruimte. Groep 6 moest maar liefst 10 labels van voedingsmiddelen verzamelen. Gelukkig waren sommige kinderen zo slim geweest om hun chipszakje te bewaren. Ik vroeg wat ze er op school mee gingen doen. De kinderen vertelden me dat ze o.a. zouden kijken naar de verloopdatum. Nou, de chips waren al enigzins over de datum! Maar ze smaakten nog prima.

’s Middags lieten we de kinderen in de hal en in de computerruimte spelen. Aan het einde van de dag waren we dan ook moe. Een weekend kost hier veel meer inspanning dan een werkdag omdat de kinderen constant om je heen zijn en alle aandacht vragen. Maandag beginnen we al weer aan onze laatste volle week. De tijd vliegt voorbij.

Geschreven door Zr. Elly | 22 januari 2011

Zaterdag 22 januari regende het voor de variatie weer eens. ’s Middags was het droog en daarom speelden we buiten met de kinderen. We hadden een kegelspel en een ringwerpspel, maar de kringspelletjes waren toch nog steeds favoriet. De kinderen hadden een variant op ons “zakdoekje leggen”. Iedereen moest op de grond zitten. Een kind ging rond en tikte de kinderen in de kring op het hoofd terwijl het daarbij zei: Duck. Maar op een gegeven ogenblik zei het kind niet Duck, maar Goose. Degene die daarbij een tik op het hoofd kreeg moest opstaan en proberen om het kind te vangen. Jullie snappen wel dat dit voor Marion en voor mij toch wel een beetje moeilijk werd! Dan voel je dat je niet zo piep jong meer bent. En het leek wel of de kinderen dit ook merkten want Marion en ik waren vaak de klos!!!

We hadden ook een liedje: “God loves you, I love you, that is the way to be. God loves you, I love you, that is the way to be. We are together brothers and sisters, that is the way to be, we are together brothers and sisters that is the way to be.”  Een kind begon met dit lied en wees al zingende op een ander kind. Bij “we are together brothers and sisters” dansten ze samen en daarna koos iedereen een ander kind uit totdat alle kinderen dansten.

Michael was intussen naar Tzaneen geweest en hij kwam terug met een nieuwe auto die bedoeld is om de kinderen naar het ziekenhuis te brengen. “Een four wheel drive”, zei hij heel trots. De wielen zijn ook wat groter. Kortom deze auto is beter geschikt voor de slechte wegen, zoals we die nu hier hebben. De kinderen moesten de aanwinst natuurlijk ook bewonderen.

Die avond gingen we naar een cactus kijken die in een boom groeide en heel mooie bloemen had, maar helaas gingen die alleen maar ’s avonds laat open en het was dan ook een hele sport om daar mooie plaatjes van te maken, maar zie hier het resultaat!! Helaas bloeien ze maar een nacht!

Geschreven door Zr. Elly | 21 januari 2011

Vrijdag 21 januari ging Trudy met Michael naar Tzaneen voor de wekelijkse boodschappen en wij hadden ervoor gezorgd dat Trudy nog een extra wensenlijstje bij zich had.

Intussen probeerden Marion en ik om Trudy’s werk in de kledingruimte een beetje vooruit te helpen, maar vooral in het begin zagen we kop nog staart aan deze klus. Zou Trudy het wel zien? Eerst hadden we alle babykleertjes bij elkaar gezocht en dat bleken er zoveel te zijn dat we er nauwelijks raad mee wisten. Daarom zijn we toen maar op een ander systeem overgestapt. We hebben eerst alleen jongenskleding bij elkaar gelegd en meisjeskleding. Dat leverde wat meer zichtbaar resultaat op en toen Trudy terugkwam van haar reis naar Tzaneen was ze daar geloof ik ook wel blij mee.

Trudy vertelde dat de weg naar Tzaneen veel geleden had van de hevige regenval. Hele stukken wegdek waren gewoon weggespoeld. Twee zaken in Tzaneen doneerden een gigantische hoeveelheid chips voor de kinderen.







De auto zat dan ook afgeladen vol toen Michael en Trudy terug kwamen in Holy Family. Toen ze arriveerden kwamen alle kinderen aanhollen om de boodschappen op de plaats van bestemming te brengen. De crèchekinderen keken vanuit hun speelplaats toe.

Toen hebben we om de week af te sluiten maar een borrel genomen. We vonden dat we dat wel verdiend hadden.

Geschreven door Zr. Elly | 20 januari 2011

Donderdag 20 januari ging Marion met Zuster Gabriella en Zuster Helene mee naar de ART kliniek. Thelma, de jongste aanwas van Holy Family moest gecontroleerd worden op Aids. Dat gebeurt altijd als een kind in ons kinderhuis wordt opgenomen. Tenslotte is het beter om je status te weten, al denken veel mensen hier daar anders over. Er rust nog steeds een taboe op het onderwerp Aids.

Voor de kliniek zaten al een heleboel mensen vanuit de verre omtrek te wachten. Sommigen kwamen nieuwe medicijnen halen, anderen kwamen voor onderzoek. Opvallend was dat er vrijwel alleen vrouwen en kinderen waren.

’s Middags kwam Zuster Sally met Zuster Ernestine en Zuster Valentine. Wij hadden verwacht dat Zuster Valentine zou blijven, maar Zuster Sally vertelde ons dat dat nog niet het geval was. Misschien komt ze volgende week.

Sally had een cake voor ons meegebracht en een fles wijn met nootjes. Dus zullen we een paar avonden de bloemetjes eens goed buiten zetten!! Zuster Sally gaf Marion en Trudy zelfs de opdracht ervoor te zorgen dat ik die fles soldaat zou maken.

Voor de kinderen van groep R, 1, 2, 3 en 4 was er door deze visite geen huiswerkbegeleiding. Om zes uur begonnen we weer en dat was maar goed ook want sommige kinderen hadden huiswerk meegekregen. Meestal moeten ze plaatjes uit een tijdschrift uitknippen.

Geschreven door Zr. Elly | 19 januari 2011

Woensdag 19 januari was iedereen, staf en vrijwilligers, in de weer om Holy Family er op z’n voordeligst uit te laten zien. Trudy gaf Mpo’s naaiatelier maar eens een beurt want dat was vast al lang niet meer gebeurd. Misschien was die keer dat Zuster Ine Marie er huisgehouden heeft wel de laatste keer.

Toen de delegatie van de overheid arriveerde, werden zij door de staf met een traditioneel gejoel ontvangen. Trudy wist even echt niet wat er gebeurde, maar de leden van de delegatie beviel het wel. Michael is een paar uur bezig geweest om de heren (dames waren er niet bij!) alles te laten zien en uit te leggen. En nu maar hopen dat we de prijs inderdaad in de wacht slepen. Volgens Michael maken we een goede kans. De heren waren erg onder de indruk.

Terwijl Michael met de mannen sprak ging Trudy aan de slag in de kledingruimte.




Toen de heren daar binnen kwamen, maakten ze ook even een praatje met Trudy. Zij waren wel verbaasd dat een werkende huismoeder naar Zuid Afrika komt om daar te helpen. Mij vroegen ze waarom ik terug naar Nederland was gegaan en of ik niet kon blijven. Maar Trudy, Marion en ik hebben besloten dat we alleen nog maar SAMEN naar Holy Family willen en misschien wel elk jaar!

Geschreven door Zr. Elly | 18 januari 2011

Dinsdag 18 januari ging Marion met Michael mee, eerst naar wat er over was gebleven van Dindinnie school






en daarna naar de lagere school in Calais, waar zij als blanke met een camera de lessen ernstig verstoorde. Bij Marion op de foto was voor de meeste kinderen blijkbaar interessanter dan de les die op het programma stond.

Omdat de overheid de volgende dag zou komen in verband met een nominatie voor het beste kinderhuis van Limpopo gaven we het leslokaal een flinke schoonmaakbeurt. Marion ging de modder voor de deur zelfs met een schop te lijf.

Het huiswerk maken was deze dag een iets zwaardere klus omdat sommige kinderen wilden proberen of ze er misschien toch wel onderuit konden komen, nu het nieuwe er al weer af was. Intussen zocht Trudy zich suf naar blauwe knoopjes want die morgen zat Alice klaar om naar school te gaan met een bloesje waar zowaar nog een knoop aan zat en natuurlijk was dat de onderste! En Alice was niet de enige die wat knopen miste. Inmiddels geven de kinderen zelf wel aan wat stuk is, zodat Trudy zich niet hoeft te vervelen.

Geschreven door Zr. Elly | 17 januari 2011

Maandag 17 januari gingen de kinderen weer naar school en na schooltijd zouden wij weer met ons huiswerkprogramma starten. Zondag na de kerkdienst hadden de kinderen die huiswerk van school hadden meegekregen al een begin gemaakt. Ntsako, die dit jaar voor het eerst naar school gaat, vroeg zondag al of zij ook huiswerk mocht maken. Ze was dan ook heel trots toen ze maandag aan de beurt was en ze was nog veel trotser toen ze haar eerste werkje had voltooid.

Terwijl Marion en ik ons met het huiswerk bezig hielden, repareerde Trudy kapotte schooluniformen en tassen die de last van die stapel zware schriften niet hadden kunnen verdragen.

Michael hield de mannelijke stafleden bezig met het graven van geulen om het vele hemelwater af te voeren. ’s Middags begon het weer te gieten, dus de sloten kwamen goed van pas.

Geschreven door Zr. Elly | 16 januari 2011

Zondag 16 januari was het gelukkig weer droog, maar overal stond water! Pater Patrick vroeg de kinderen tijdens de viering hoe hun eerste dagen op school waren geweest. Hij richtte zich daarbij vooral tot de kinderen die voor het eerst naar school waren gegaan.





Ook verwelkomde hij de nieuwe kinderen en hij vroeg alle andere kinderen ervoor te zorgen dat de nieuwelingen zich snel thuis konden voelen in Holy Family. Hij vroeg de kinderen of hun schriften al gekaft waren en wie toch al dat werk verzet had. We kregen voor ons werk een warm applaus.

Om 15.30  uur was dan eindelijk het moment aangebroken dat we konden zeggen dat de kaftklus (op de 3 tekortkomingen na) geklaard was!!! Nou daar moesten we toch echt even van genieten. Sommige lezers van dit weglog vroegen zich al af wat onze volgende uitdaging zou zijn. Houd je vast!!!! Door de vele schriften die in de rugzakken gepropt waren en die van woensdag af mee op en neer van huis naar school gesleept werden, had een aantal rugzakken, waaronder ook nieuwe, al weer de nodige schade opgelopen. Maar Marion en Trudy lieten zich daardoor niet uit het veld slaan. Samen besloten ze om een nieuwe reparatieronde te doen. Een andere uitdaging die er aan zat te komen was de huiswerkbegeleiding, die vanaf maandag weer zou moeten starten. Maar nu de kinderen allemaal in Calais naar school gaan, komen ze pas om 15.00 uur thuis. Bovendien komen de kinderen in twee groepen thuis omdat vanwege de slechte toestand van de wegen de schoolbus nog niet kan rijden. Dan nog eten en uniformen uitdoen. Gevolg van dit alles is dat er weinig tijd over is om alle kinderen huiswerk te laten maken. Een derde uitdaging is de kledingkast. “ Trudy’s klerenwinkel” die ze in de afgelopen twee jaren zo mooi heeft opgezet, was inmiddels verhuisd naar een nieuwe en veel grotere ruimte bij de hal. Maar alle kleren moeten nu opnieuw uitgezocht en gesorteerd worden. Zoals jullie zien, is er nog steeds genoeg te doen!!

Geschreven door Zr. Elly | 15 januari 2011

Zaterdag 15 januari hadden we heel hard aan het kaften van de boeken willen werken, maar..........vanaf 23.00 uur gisterenavond regende het al weer en niet zo’n beetje! Om 3.30 uur werd Michael opgebeld door het staflid dat bij de kinderen sliep omdat het water de slaapzaal in stroomde. Op de binnenplaats waar men normaal de was droogt, stond ongeveer 50 cm water. De rest van de nacht werkte Michael samen met Pater Patrick om een gat in de muur te maken, zodat het water weg kon stromen. Buiten groeven ze kanalen om het water verder af te voeren. Die morgen sloegen ook Zuster Gabriella en Zuster Helene aan het graven.  

Toen wij kwamen had Michael de kinderen inmiddels in de hal voor de televisie gezet. Hij hoopte stiekem dat we dan toch maar door konden kaften, want hij zag er inmiddels geen gat meer in. Maar iedereen begrijpt dat kinderen niet de hele dag t.v. kunnen kijken.   Dus gingen Trudy, Marion en ik om beurten met tweeën de kinderen bezig houden terwij de derde de boekenkaft productielijn gaande hield. Maar helaas het tempo was natuurlijk aanzienlijk verlaagd door al dat water! Ook de zondag zou er nog gekaft moeten worden. ’s Avonds zagen we dat we voor de schriften van drie kinderen papier tekort kwamen en dat de volgende dag van 7 kinderen de schriften nog gedaan moesten worden.