Een krokodil!!

Geschreven door Zr. Elly | 10 januari 2011

Zondag 9 januari viel het water nog steeds met bakken uit de hemel. Michael liet daarom de kinderen in de hal voordat hij naar Calais vertrok om het personeel op te halen. Ik wachtte op hem met een kopje koffie, maar hij kwam niet meer terug. Toen ik uiteindelijk zijn mobiel belde, bleek dat hij het dorp niet ingekund had omdat de brug overspoeld was door het regenwater dat maar bleef vallen. Hij moest, zonder personeel over Julesburg terug en zou dus een hele poos onderweg zijn. 

Intussen was Pater Patrick gearriveerd voor de viering met de kinderen. Het was een hele kunst om ze vanuit de hal in de kerk te krijgen want rondom de hal en de kerk stond het blank.







Vooral Marion, die nog niet eerder een viering met de kinderen meegemaakt had,  vond het heel indrukwekkend om te zien hoe zij baden, zongen en dansten. Pater Patrick heette speciaal alle kinderen welkom die terug waren gekomen van vakantie. Ook had hij een  woordje voor de kinderen die dit jaar voor het eerst naar de basisschool zullen gaan. Jammer dat Pater Patrick Holy Family in februari zal verlaten omdat hij een benoeming in Namibie geaccepteerd heeft


.

Na de viering was het aan Trudy, Marion en mij om de kinderen in de hal zodanig te vermaken dat ze de dag in een goede sfeer binnen door konden brengen. Er moest veel kunst en vliegwerk aan te pas komen. Dus speelden we kringspelletjes, gaven we de kinderen puzzels en borduurwerkjes.





Natuurlijk ging de dag niet voorbij zonder een “goede film” want hoewel het die middag wat opklaarde, was er van buiten spelen geen sprake omdat we niet zonder door het water te waden van het ene gebouw naar het andere konden komen.  Op het prachtige grote scherm keken de kinderen naar een film die nogal geweldadig was. Natuurlijkj moest het geluid ook nog erg hard staan om de spanning op de top te drijven. Af en toe kwamen er kinderen naar het achterste gedeelte van de hal gestormd omdat ze de spanning nauwelijks aan konden, maar de ogen bleven op het scherm gericht.

Inmiddels had Trudy de computerzaal geopend. Ook daar konden kinderen spelen. Maar natuurlijk bood het feit dat we twee locaties gebruikten kinderen ook de gelegenheid om buiten in het water te blijven spelen. Trudy had juist een paar kinderen uit de ontstane sloot weggeroepen, toen er een kind schreeuwend binnen kwam: “ Een krokodil! Een krokodil”, riep de jongen. Trudy schrok zich wezenloos, want, zo dacht ze, niets is hier onmogelijk!!!! Dat ontbrak er nog maar aan! Clerence, een van de hele verstandige kinderen, zag de paniek in Trudy’s ogen en hij hielp haar meteen uit de droom: “It’s on the DVD, sister!” Hoewel we heel goed gespeeld hadden, waren we toch blij dat de dag erop zat. En toen Pater Patrick de volgende ochtend tijdens de Eucharistie dankte voor de regen, dacht ik stiekem: “Dank u wel, Lieve Heer, maar houd het vandaag toch alstublieft maar droog!