Wat een weerzien!

Geschreven door Zr. Elly | 06 januari 2011

Toen we in Hoedspruit arriveerden werden we verwelkomd door de wilde zwijnen, die we, met hun staarten omhoog, vanuit het vliegtuig zagen rennen. Een Engelse dame achter mij beweerde dat ze leeuwen zag, maar daar geloof ik helemaal niets van.  Ik was reuze benieuwd wie ons af zou komen halen van het vliegveld. We hadden net onze bagage, die in Hoedspruit gewoon op de straat gezet wordt, verzameld, toen we Michael aan zagen komen. Ik was erg blij hem te zien. Michael is de neef van zuster Mary. Hij is in Holy Family gekomen toen Zuster Mary met vakantie in Australie was en we hebben in die tijd dan ook heel veel samen gewerkt. Ik was echt ontzettend blij om hem weer te zien!! Op weg naar Holy Family zagen we een giraf. Trudy beweert dat die daar altijd staat als zij naar Zuid Afrika komt. Waarschijnlijk kwam hij ons dus ook deze keer weer welkom heten. In de auto vertelde Michael welke kinderen naar huis gegaan waren en welke kinderen ik nog terug zou zien.

Toen we in Holy Family aankwamen, stonden er al kinderen aan het hek te wachten. Ze juichten en ze riepen en natuurlijk ben ik toen maar gauw uitgestapt om de kinderen te omhelzen. Het is echt geweldig om te zien dat ze allemaal gegroeid zijn en er goed uitzien. Ook Trudy werd meteen herkend. De kinderen maakten ons meteen duidelijk dat ze onze spelletjes nog niet vergeten waren: “ Sister, seven” zeiden ze om aan te duiden dat ze mijn Engelse versie van “ Heb je wel gehoord van de zeven, de zeven?” Wilden spelen.  Zuster Mary, compleet met schort, kwam uit het Centrale Huis gelopen en ook dat was een heel warm weerzien. Zij was meteen in de weer om Trudy haar kamer te wijzen. Ook informeerde ze meteen naar Marion. Ik werd intussen door de kinderen in beslag genomen, die geen rust hadden voordat we de zevensprong gespeeld hadden.

Gelukkig belde Marion en we konden regelen dat ze samen met de Zusters uit Soedan, die in Johannesburg waren, opgehaald werd want Marion zou anders pas vrijdag naar Ofcolaco kunnen vliegen.  Die avond zagen we al gelijk de vele veranderingen die er in het afgelopen jaar hadden plaats gevonden. Een groot deel van het terrein is bestraat en de hal waarin de kinderen kunnen spelen is fantastisch!!  In de eetzaal zijn nieuwe tafels gekomen. Dank aan alle gulle gevers!!!! Die avond genoten we van een heerlijk avondmaaltje nadat we ook Zuster Helene en Zuster Gabriella gegroet hadden. Zo samen aan tafel, leek het wel alsof ik helemaal niet weg geweest was. De stroomuitval, die gelukkig van korte duur was, maakte dat gevoel compleet. Vanwege de hevige regenval kon ik niet naar Nederland bellen of mailen, dus aan het thuisfront moest iedereen weer eens geduldig op een berichtje wachten.