Op 4 januari 2019 was het precies honderd jaar geleden dat de Dochters van O.L.Vrouw van het heilig Hart een stichting begonnen
in het Twentse Overdinkel.
Wel een feit dat gevierd moest worden!
Omdat deze datum midden in de winter viel werd besloten om het feest uit te stellen naar zondag 7 april 2019.
Enkele enthousiaste mensen uit de parochie vormden een comité om het feest voor te bereiden, samen met beide zusters die er na al die jaren zijn overgebleven.
Zr Castissima Neefjes, die inmiddels al 60 jaar in Overdinkel woont, heeft er veel betekend voor het onderwijs en Zr Leokorda Kok werkt er 48 jaar en heeft er veel bijgedragen aan het welzijn van de mensen.

FEEST
Op 7 april was de grote dag, een zonovergoten dag met een feestelijke viering in de parochiekerk.
De kerk was prachtig versierd met geelwitte vlaggen en buiten en binnen mooie bloemstukken.
De ontvangst met het uitbundig luiden van de kerkklokken en de harmonie die de zusters de volle kerk in begeleiden was overweldigend. Voor de Heilige Mis waren voor deze dag 2 koren aanwezig en 3 voorgangers waaronder onze paters msc Ton Zwart en Ben Verberne. Kinderen uit de parochie staken kaarsjes aan bij het beeldje van Onze Lieve Vrouw van het heilig Hart,
dat altijd in de tuin van de zusters staat, ook sprak een van de kinderen een bedankje voor de zusters uit.

Na de viering was er een geweldige verzorgde lunch en een receptie in de Pax Christieschool waar de uitreiking plaats vond van een mooi gedenkboek wat is samengesteld, door Felix Nijland, journalist. Felix heef in diverse archieven ijverig gezocht naar gegevens van mensen en ook zijn er mensen opgespoord die nog iets konden vertellen over hun ervaringen met de zusters,
zowel vroeger als in latere jaren, wat een aantal interessante interviews opleverde. Het is een prachtig gedenkboek geworden!

Later op de dag werd ook het nieuwe gebouwde Maria kapelletje geopend.
Door vele dorpsbewoners was hier enthousiast aan gewerkt. In het kapelletje stond het grote witte beeld van Onze Lieve Vrouw van het heilig Hart dat vroeger in de nis buiten in de muur van het klooster gestaan had. Na allerlei omzwervingen was het uiteindelijk weer terecht gekomen en vond de dorpsgemeenschap het belangrijk om het als geschenk en herinnering aan het vele werk van de zusters fdnsc te plaatsen in deze kapel. Zr Castissima en Zr Leokorda staken de eerste kaarsen aan die bij het beeld geplaatst werden.

Iedereen kan terugkijken op een prachtige goed georganiseerde dag, vol hartelijkheid en liefde!
Wat zo voelbaar was de hele dag overal waar men kwam, de liefde en genegenheid voor deze twee zusters.
En de herkenning, erkenning en waardering voor het vele werk van de congregatie door de tijd heen.
Het was een echt feest dat samen gevierd werd met de hele gemeenschap!

KORTE GESCHIEDENIS

HOE IS DEZE STICHTING TOT STAND GEKOMEN?
Pastoor G. van Laak zocht zusters voor zijn Gerardus Majella parochie en hij had al bij verschillende congregaties vergeefs aangeklopt.
Op 7 februari 1918 kwam hij zelf naar Tilburg, waar nauwelijks drie jaar eerder ons moederhuis was geopend.
Hij vroeg zusters voor een bewaarschool en voor de lagere school en ook een wijkverpleegster.
Na overleg werd besloten om op het verzoek van de pastoor in te gaan.
De bisschop gaf verlof, maar de zusters waren niet in staat om zelf een klooster te bouwen.
Besloten werd dat de parochie het zou bouwen en de zusters zouden huur betalen ‘in natura’: d.w.z. ze zouden het kerklinnen verzorgen,
de school schoonhouden en naailessen geven.

DE KOMST VAN DE ZUSTERS
Twee zusters reisden al vooruit om de verhuiswagen op te vangen.
Ze vertrokken om 6 uur in de morgen en arriveerden om 3 uur ’s middags, nog een wereldreis in die tijd!
Ze werden hartelijk verwelkomd door de pastoor en mochten in de pastorie slapen tot de andere zuster zouden komen.
Op nieuwjaarsdag kwamen er al mensen om hun kinderen op te geven voor der  bewaarschool, het was duidelijk dat de behoefte groot was!
Op 4 januari arriveerde de communiteit: Zr Lambertine Vincent, die de overste zou zijn, met de zusters Antonia Jonker voor de ziekenzorg,
Francisca Strackx voor de kleuterschool en Paula Paalvast voor het huishouden.
Ze werden op de pastorie uitgenodigd voor het diner en toen in de namiddag de verhuiswagen aankwam, namen zij hun intrek in hun nieuwe klooster. De volgende dagen waren ze druk met inrichten van hun huis.
Ze gingen naar Losser om kennis te maken met de dokter en de burgemeester en met de religieuzen in de buurt.
Op 11 januari kregen ze bezoek van Moeder Gertrude, de algemene overste die de nieuwe stichting wilde zien.
In het dagboek lezen we: “we hadden het hele klooster uitgeschrobd en gedweild, dat was alles wat we konden doen, daar wij totaal niets hadden om te versieren.
Het was jammer genoeg erg koud buiten, maar ook binnen, omdat de steenkolen zeer schaars waren en wij maar op één plaats konden stoken.” Op de 13e werd de kapel ingewijd door de pastoor en daarna het hele huis van de zolder tot de kelder.
Daags daarna was er een plechtige Mis in de kerk die druk bezocht werd; daarna ging het in processie naar de school, het kruis voorop,
de pastoor met zijn twee heerbroers, de kerkmeesters, de koorzangers, de zusters en de kinderen en daarna een hele stoet parochianen en natuurlijk de harmonie! De kinderen, inmiddels al 70, werden getrakteerd op chocolademelk.

BEGIN VAN HET APOSTOLAAT
Zr Francisca kon meteen aan de slag in haar bewaarschool. In Tilburg waren wel enkel zusters in opleiding voor onderwijzeres,
maar die zouden pas over twee jaar klaar zijn. Voorlopig werd de lagere school, die in mei met twee klassen begon,
geleid door een hoofdonderwijzer met enkel dames onderwijzeressen.
Diezelfde maand werd ook een naaischool geopend door Zr Lambertine en Zr Paula, 25 meisjes hadden zich opgegeven.
Zr Antonia was al in de eerste week geroepen bij enkel zieken in het dorp en werd al gauw de vertrouwde wijkverpleegster in de parochie.
De zusters deelden in al het lief en leed van de parochie; ze bereidden de kinderen voor op de eerste communie en hadden een belangrijk rol in de jaarlijks Gerardusprocessie. Ze waren al gauw niet meer weg te denken in Overdinkel.
Het werk breidde zich uit in de jaren die volgden; er kwamen meer zusters; de communiteit verhuisde enkele malen, in latere jaren slonk hun aantal geleidelijk, tot er tenslotte nog twee overbleven.
Maar niemand had kunnen voorspellen dat ons oudste klooster, na Tilburg, nog eens het eeuwfeest zou vieren!

Korte geschiedenis uit; De Brug no. 1 april 2019 
geschreven door Zr Immaculata