INZEGENING VAN DE BORSTBEELDEN VAN
PATER JULES CHEVALIER
en
MOEDER MARIE LOUISE HARTZER
in de kloosterbelevingstuin van
NOTRE DAME

22 februari 2020

Wat altijd is geweest,
het waaien van de geest
gebeurt aan ons vandaag.
Dat vuur van het begin,
wij ademen het in,
Gods woord dat antwoord vraagt.
Die in de stilte sprak
het noodlot onderbrak
en nieuwe wegen baande.
Hij maakt zijn woorden waar,
wij spreken met elkaar
een taal van hoop en vrede.

Welkom hier bijeengekomen  en u die meeviert vanaf uw kamer om op deze zaterdagmorgen 22 februari te gedenken en te vieren de sterfdag van Moeder Marie Louise Hartzer.Een bijzonder welkom aan mevrouw Netty Werkman die vandaag iets bijzonders uit handen gaat geven en overdragen aan onze congregatie. Het is een pracht borstbeeld van Marie Louise Hartzer dat zij met zoveel liefde en inlevingsvermogen heeft geboetseerd met haar handen en haar hart. Welkom aan de heer Roel Werkman,   die zijn lieve vrouw in dit spannend ontwerp en de uitvoering ervan heeft geholpen en bijgestaan.

Hoe zijn we er toe gekomen?
Twee jaar geleden is de kloosterbelevingstuin aangelegd. Daarin werden 7 grote tegels neergelegd met mooie teksten gekozen door paters, broeders en zusters om onze spiritualiteit tot uitdrukking te brengen. Wij noemen dat ons spiritueel erfgoed.
Als wij over 20 – 25 jaar ons leven voltooid hebben, zullen deze teksten nog van ons leven blijven getuigen.
Bij de aanleg van de kloosterbelevingstuin  zijn er twee zuiltjes geplaats met de bedoeling daar beelden op te zetten.
Maar welke beelden? Dat was toen nog niet duidelijk. Maria, Onze Lieve Vrouw van het Heilig Hart en het Heilig Hartbeeld staan al in de tuin. Toen dachten we aan het borstbeeld van  pater Chevalier dat meegekomen is van het missiehuis. In overleg met beide besturen leek het een goed idee om naast het beeld van Jules Chevalier ook een beeld te laten maken van Moeder Marie Louise. We nodigde Netty Werkman uit om met haar over ons voorstel te praten. Ze heeft ook het ‘Nonnetje’ , aan het Halvezolen pad in Waalwijk, gemaakt. Netty was blij met de opdracht, niet alleen vanwege werkverschaffing, maar vooral om haar betrokkenheid met Vrouwen die wat in de wereld hebben neergezet. Met die intentie heeft ze een prachtig borstbeeld gevormd van Marie Louise Hartzer, waarin ze met veel inlevingsvermogen tot uitdrukking heeft willen brengen wat onze eerste Overste ons te zeggen heeft tot op de dag van vandaag. Netty wil daar straks zelf iets over vertellen.

Beide beelden zijn nu geplaatst in onze kloosterbelevingstuin.
Pater Jules Chevalier en Moeder Marie Louise Hartzer. We voegen hen toe aan ons spiritueel erfgoed, want ook zij zullen blijven staan als wij er niet meer zijn; zo hebben we het in ons Kapittel besloten.We kennen de geschiedenis van Moeder Marie Louise . Pater Kwakman heeft er in 2017 een retraite over gegeven met de titel:
‘In gezelschap van Moeder marie Louise Hartzer.’
Ik wil nu ook iets over haar zeggen dan komen we vanzelf bij pater Chevalier tegen en dat doe ik aan de hand van het lied dat we zojuist gezongen hebben:

Wat altijd is geweest, het waaien van de geest
gebeurt aan ons vandaag.

 We staan ín en leven ván de geschiedenis van Jules Chevalier en Marie Louise Hartzer. Zij hebben in hun leven het waaien van de Geest waargenomen in hun roeping en alle keuzes die daaruit zijn voortgekomen. Het lag niet voor de hand dat Jules priester zou worden of zelfs congregaties zou stichten.  Zijn vrome moeder zal er misschien wel voor gebeden hebben, maar er was geen geld om de seminariekosten te betalen. Schoenmaker zou hij worden om de kost te verdienen. Marie Louise Hartzer had een gelukkig huwelijk en zorgde goed voor haar familie. De vroege dood van haar man Victor was een ramp in haar leven en die van haar zonen Fernand en Léopold. Als weduwe zocht ze in gebed en begeleiding naar ‘wat de toekomst brengen moge’.  Haar zonen gingen naar het seminarie in Issoudun en zo kwam ze in contact met de Stichter van de Missionarissen van het Heilig Hart van Jezus. Het waaien van de Geest en het vuur van het begin kreeg alle kansen. De tekenen van Gods wil gaven een antwoord op het diepe verlangen naar toewijding aan God van deze Weduwe om in te treden in de nieuwe congregatie voor vrouwen de: Dochters van Onze Lieve Vrouw van het Heilig Hart.

We lezen in Haar brieven:

Marie Louise moest het rechtstreeks kanaal zijn,
waarlangs de oorspronkelijke inspiratie van de Stichter
verder werd geleid naar de volgende generaties van
Dochters van Onze Lieve Vrouw van het Heilig Hart,
alsook haar meest getrouwe vertolkster.
Het vuur van het begin mogen wij inademen en vraagt ook aan ons een antwoord om telkens onze toewijding te vernieuwen.
Er op te vertrouwen dat er nieuwe wegen zijn om de Liefde van Christus Hart  overal bekend te maken. We zien sprankeltjes van hoop in de
‘Hart-op-weg-beweging’.

Zingen we nogmaals: Het lied van vandaag en morgen.

INZEGENING BORSTBEELDEN
JULES CHEVALIER EN MARIE LOUISE HARTZER
door Pt. Theo te Wierik msc 

22 februari 2020  Kloosterbelevingstuin Notre Dame

Zuster Lies zei zojuist in de kapel: We staan ín en leven ván de geschiedenis van Jules Chevalier en Marie Louise Hartzer.
Zij hebben in hun leven het waaien van de Geest waargenomen… Wij hier, zusters, broeders, verbondenen, zijn hun volgelingen.
Ook wij hebben het waaien van de Geest waargenomen in ónze tijd die totaal anders is dan die van Jules Chevalier en zuster Marie Louise.
Toch blijven zij onze grote voorbeelden… onze inspirators… We vinden dat zo belangrijk dat we zelfs in onze kloosterbelevingstuin hun gedachtenis willen levend houden door het plaatsen van deze beelden waarover zuster Lies al het een en ander gezegd heeft. We willen deze beelden zegenen.
En wanneer we dit direct doen, dan zeggen we eigenlijk dat hier niet zomaar een paar mooie kunstwerken staan van een paar mensen die we persoonlijk niet eens gekend hebben.
Nee…we vragen Gods ‘zegen veel meer over onszelf en over al onze medezusters, medebroeders en al onze verbondenen waar ook ter wereld.
Dat deze beelden voor ons telkens een herinnering mogen blijven aan onze taak hier op aarde.

Kees Braun schreef als voorwoord voor de Constituties en Statuten voor de broeders dat Jules Chevalier er diep van overtuigd was dat het niet louter mensenwerk was waaraan hij was begonnen toen hij onze Congregaties stichtte en dat hij daarbij ook heel bewust de leken wilde betrekken. Ik denk dat ik in deze zelfde gedachte ook Marie Louise mag betrekken.
We willen beiden levend houden in ons midden. Vandaar, nogmaals, deze beelden.
Wanneer we direct water sprenkelen over de beelden, dan wil ik ons hier uitnodigen om de woorden van de profeet Ezechiël nog eens te overwegen wanneer hij zegt:
Ik zal jullie een nieuw hart en een nieuwe geest geven,
Ik zal je versteende hart uit je lichaam halen en je er een levend hart voor in de plaats geven.
Jullie zullen mijn volk zijn en ik zal jullie God zijn.  (Ezechiël 36: 26, 28)

Laten we dit elkaar toewensen…een levend hart in deze vaak doodse samenleving…een levend hart door ons gebed en ons werk wat we nog kunnen en mogen doen.

Zegening

Bidden we samen
Onze Vader

En sluiten we dan deze korte inzegening af met het Ametur…